Z (עִמָּד ʽimmad)

Chociażbym chodził ciemną doliną, zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną. Twój kij i Twoja laska dodają mi otuchy. (Ps 23,4)

גַּ֤ם כִּֽי־אֵלֵ֨ךְ בְּגֵ֪יא צַלְמָ֡וֶת לֹא־אִ֘ירָ֤א רָ֗ע כִּי־אַתָּ֥ה עִמָּדִ֑י שִׁבְטְךָ֥ וּ֝מִשְׁעַנְתֶּ֗ךָ הֵ֣מָּה יְנַֽחֲמֻֽנִי׃

ἐὰν γὰρ καὶ πορευθῶ ἐν μέσῳ σκιᾶς θανάτου, οὐ φοβηθήσομαι κακά, ὅτι σὺ μετʼ ἐμοῦ εἶ· ἡ ῥάβδος σου καὶ ἡ βακτηρία σου, αὐταί με παρεκάλεσαν.

Nam et si ambulavero in valle umbrae mortis, non timebo mala, quoniam tu mecum es. Virga tua et baculus tuus, ipsa me consolata sunt.

Z (עִמָּד ʽimmad) w języku hebrajskim przyimek ten związany jest z czasownikiem ʽmd, który ma wiele znaczeń, między innymi „stać, stanąć, trwać, zamieszkać, pozostawać”. Sam przyimek me zonaczyć „być z kimś”, ale też „być w czyjejś obecności”. Tylko ʽimmadî znaczy „ze mną”, „przy mnie”, „u mnie”.

W dzisiejszym Psalmie responsoryjnym (Ps 23) przyimek ten stanowi centrum tej wspaniałej poezji, poświęconej Pasterzowi. Centralny werset Psalmu mówi: „Choćbym chodził ciemną doliną zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną (ʽimmadî)”. Pasterz jest ze mną i dlatego właśnie jestem bezpieczny.

Istotnie, w drugiej części Psalmu autor podkreśla, iż Pan przygotowuje dla niego ucztę…, ale gdzie? Odbywa się ona „na oczach wrogów” Psalmisty… Podczas gdy on cieszy się i ucztuje z Panem jego wrogowie mogą tylko patrzeć, ale nic nie mogą mu zrobić, bo On jest z nim, ale też on jest z Nim…