Włoski biskup: Największym aktem miłości wobec muzułmanów jest głoszenie im Chrystusa

„Największym aktem miłości jest głoszenie Chrystusa” – przekonuje bp Antonio Suetta w nowym liście pasterskim poświęconym relacjom z muzułmanami. Włoski hierarcha przypomina, iż dialog i szacunek są niezbędne, ale nie zwalniają Kościoła z misyjnego obowiązku głoszenia Ewangelii. Dokument stanowi mocne przypomnienie katolickiego nauczania o ewangelizacji we współczesnym, wielokulturowym świecie.

Więcej artykułów o Kościele znajdziesz na stronie głównej: ewtn.pl

Piotr M. Pietrus, Źródło: diocesiventimiglia.it | 30 lipca 2026 | Photo credit: Wikimedia
Tekst został przetłumaczony i opracowany na podstawie oryginalnych materiałów źródłowych przez EWTN Polska.
Jeśli chcesz być na bieżąco zapraszamy do zapisania się do newslettera.

„Najwyższym i najpiękniejszym aktem miłości jest głoszenie Tego, który jest drogą, prawdą i życiem.” To główne przesłanie nowego listu pasterskiego bp. Antonio Suetty, ordynariusza diecezji Ventimiglia-San Remo we Włoszech. Dokument zatytułowany „Nie ma większej miłości” poświęcony jest chrześcijańskiej miłości oraz misji Kościoła wobec muzułmanów zamieszkałych na terenie diecezji.

List wpisuje się w dwa ważne wydarzenia życia Kościoła: ogłoszony przez papieża Leona XIV Rok św. Franciszka, związany z 800. rocznicą śmierci Biedaczyny z Asyżu, oraz 60. rocznicę soborowej deklaracji „Nostra aetate”, poświęconej relacjom Kościoła z religiami niechrześcijańskimi. Biskup przypomina, iż autentyczna miłość chrześcijańska nie kończy się na dialogu czy pomocy materialnej, ale prowadzi do odważnego i pełnego szacunku głoszenia Jezusa Chrystusa.

Święty Franciszek wzorem ewangelizacji

Punktem wyjścia rozważań jest historyczne spotkanie św. Franciszka z Asyżu z sułtanem Malikem al-Kamilem podczas V wyprawy krzyżowej w 1219 roku. Zdaniem bp. Suetty wydarzenie to do dziś pozostaje wzorem chrześcijańskiego podejścia do wyznawców innych religii.

Święty Franciszek przekroczył linię frontu nie jako polityk czy negocjator, ale jako świadek Chrystusa. Kierowała nim – jak przypomina biskup – „gorliwość miłości”, czyli pragnienie głoszenia wiary choćby za cenę własnego życia.

Jednocześnie Reguła św. Franciszka jasno wskazuje drogę postępowania wobec niewierzących. Bracia mają unikać sporów, okazywać szacunek wszystkim ludziom, otwarcie przyznawać się do swojej wiary, a gdy Bóg stworzy odpowiedni moment – głosić Ewangelię.

Jak podkreśla bp Suetta, dla św. Franciszka pierwszym etapem ewangelizacji było zawsze świadectwo życia. To ono otwiera serca bardziej niż jakiekolwiek argumenty.

Dialog nie zastępuje misji Kościoła

Drugim filarem listu jest nauczanie Soboru Watykańskiego II.

Bp Suetta przypomina, iż Kościół odnosi się do muzułmanów z autentycznym szacunkiem, uznając wspólną wiarę w jednego Boga, Stwórcę nieba i ziemi. Ta wspólna wiara stwarza przestrzeń do współpracy na rzecz obrony godności człowieka oraz podstawowych wartości moralnych, szczególnie w coraz bardziej zsekularyzowanym świecie.

Jednak – podkreśla biskup – dialog międzyreligijny nie może oznaczać rezygnacji z własnej tożsamości ani przemilczania Ewangelii.

Przypomina słowa deklaracji Nostra aetate, iż Kościół „głosi i jest zobowiązany głosić Chrystusa, który jest drogą, prawdą i życiem”.

Sekularyzacja przesłania prawdziwe oblicze chrześcijaństwa

Jednym z najciekawszych fragmentów listu jest refleksja nad współczesną Europą.

Bp Suetta zauważa, iż wielu muzułmanów przybywających do państw zachodnich utożsamia moralny kryzys Europy z chrześcijaństwem. Publiczna niemoralność, rozpad rodziny czy odrzucenie Boga bywają przez nich błędnie postrzegane jako owoc wiary chrześcijańskiej.

Dopiero spotkanie ludzi autentycznie żyjących Ewangelią pozwala im odkryć, iż sekularyzacja nie jest owocem chrześcijaństwa, ale jego wypaczeniem. Właśnie dlatego świadectwo życia staje się pierwszym i najważniejszym etapem ewangelizacji.

Czy trzeba głosić Chrystusa muzułmanom?

Biskup podejmuje również jedno z najczęściej zadawanych dziś pytań: skoro Kościół uznaje możliwość zbawienia ludzi, którzy nie poznali Chrystusa, czy ewangelizacja pozostało konieczna?

Odpowiedź jest jednoznaczna.

Kościół uznaje, iż Bóg może prowadzić człowieka drogami znanymi jedynie sobie. Jednak pełnia zbawienia została dana światu w Jezusie Chrystusie. Dlatego zaniedbanie głoszenia Ewangelii oznaczałoby lekceważenie zbawczej misji Chrystusa i zdradę własnego powołania otrzymanego na chrzcie.

Bp Suetta przypomina w tym kontekście słowa św. Pawła:

„Biada mi, gdybym nie głosił Ewangelii” (1 Kor 9,16).

Ewangelia jest jak lina rzucona tonącemu

Jednym z najmocniejszych obrazów całego dokumentu jest porównanie ewangelizacji do ratowania człowieka porwanego przez nurt rzeki.

Jeżeli widzimy tonącego i mamy linę, naszym obowiązkiem jest ją rzucić. Nie można usprawiedliwiać bierności myślą, iż być może sam wydostanie się na brzeg.

Taką „liną” jest – zdaniem biskupa – Ewangelia. Miłość bliźniego domaga się przekazania mu największego daru, jakim jest poznanie Jezusa Chrystusa.

Co różni chrześcijaństwo od islamu?

Znaczną część listu bp Suetta poświęca wyjaśnieniu podstawowych różnic między chrześcijaństwem a islamem.

Obie religie wyznają jednego Boga Stwórcę. Jednak chrześcijaństwo objawia Boga jako Ojca, który jest Miłością. Centrum wiary nie stanowi zbiór zasad ani kodeks moralny, ale Osoba Jezusa Chrystusa – prawdziwego Boga i prawdziwego Człowieka.

Autor zwraca uwagę, iż chrześcijanie pełnią wolę Bożą nie ze strachu przed karą ani dla nagrody, ale z miłości do Boga, który pierwszy umiłował człowieka.

To właśnie tę prawdę chrześcijanie są wezwani przekazywać wszystkim ludziom.

Ewangelizacja z łagodnością i szacunkiem

Bp Suetta zdecydowanie podkreśla, iż głoszenie Ewangelii nigdy nie może oznaczać przymusu.

Chrześcijanin powinien być gotowy uzasadnić swoją nadzieję każdemu, kto o nią zapyta, ale zawsze – jak uczy św. Piotr – „z łagodnością i szacunkiem”.

Autentyczna miłość zakłada pełne poszanowanie wolności drugiego człowieka. Dlatego ewangelizacja nie polega na narzucaniu wiary, ale na proponowaniu spotkania z Chrystusem poprzez świadectwo życia, dialog i słowo.

Nowy program duszpasterski

Na zakończenie listu bp Antonio Suetta ogłasza, iż od roku duszpasterskiego 2026/2027 diecezja Ventimiglia-San Remo rozpocznie szczególny program formacyjny poświęcony relacjom z muzułmanami.

Diecezjalny Wydział Katechetyczny we współpracy z Caritas przygotuje specjalne inicjatywy formacyjne oraz spotkania, które pomogą wiernym lepiej poznać islam, a jednocześnie odpowiedzialnie realizować misyjne posłannictwo Kościoła.

Największy akt miłości

Cały dokument prowadzi do jednego zasadniczego wniosku.

Zdaniem bp. Antonio Suetty prawdziwa miłość wobec każdego człowieka – także wyznawcy islamu – nie może ograniczać się jedynie do dialogu, życzliwości czy pomocy materialnej. Chrześcijanin jest wezwany do czegoś więcej: do dzielenia się największym skarbem, jaki otrzymał, czyli osobą Jezusa Chrystusa.

Nie chodzi przy tym o polemikę czy narzucanie wiary, ale o świadectwo życia, pełne szacunku głoszenie Ewangelii oraz ufność, iż to Duch Święty przemienia ludzkie serca.

Dlatego bp Suetta kończy swój list przypomnieniem misyjnego nakazu Chrystusa:

„Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego” (Mt 28,19).

A przesłanie całego dokumentu streszcza w jednym zdaniu:

„Najwyższym i najpiękniejszym aktem miłości jest głoszenie Tego, który jest drogą, prawdą i życiem.”

źródło: https://www.diocesiventimiglia.it/lettera-pastorale-alla-diocesi-circa-la-carita-e-lannuncio-dellamore-di-dio-ai-musulmani-del-nostro-territorio/