Życie sióstr kontemplacyjnych opiera się na wierności codziennym wyborom: modlitwie, pracy i trwaniu przed Bogiem w powierzonych intencjach. Ich obecność jest cicha, niemal niewidoczna, a jednak fundamentalna dla życia Kościoła. To właśnie z klasztorów klauzurowych nieustannie płynie modlitwa za kapłanów, rodziny, osoby cierpiące, prześladowanych chrześcijan i wszystkich powierzających swoje intencje.
Dziś jednak ta cicha misja coraz częściej zderza się z bardzo konkretnymi trudnościami materialnymi.
Dane za 2025 rok – znak troski i pilnej potrzeby
Z danych Konferencji Przełożonych Żeńskich Klasztorów Kontemplacyjnych w Polsce wynika, iż w 2025 roku w Polsce funkcjonowały 82 klasztory kontemplacyjne, należące do 13 rodzin zakonnych. Żyło w nich 1093 mniszki (bez aspirantek). Dodatkowo, w czterech klasztorach nienależących formalnie do Konferencji przebywało około 37 sióstr, co oznacza, iż łącznie w Polsce żyje około 1130 mniszek klauzurowych.
Niepokój budzi jednak wyraźny spadek liczby sióstr:
- w porównaniu z rokiem 2024 liczba mniszek zmniejszyła się o ponad 60 osób,
- średnia wieku sióstr w 2025 roku wyniosła 58,6 lat,
- do życia kontemplacyjnego przygotowywały się jedynie 24 aspirantki w całym kraju.
Oznacza to, iż wiele wspólnot walczy z chorobami, ograniczonymi siłami do pracy i rosnącymi kosztami utrzymania.
Codzienne wyzwania za murami klauzury
Siostry kontemplacyjne utrzymują się głównie z pracy własnych rąk: rękodzieła, wypieku komunikantów, pisania ikon, prac krawieckich czy ogrodniczych. Jednak w wielu klasztorach dochody te nie wystarczają na pokrycie podstawowych potrzeb: ogrzewania budynków, remontów, opieki medycznej czy dostosowania starych klasztorów do potrzeb starszych i schorowanych sióstr.
W klasztorach Karmelitanek Bosych dużą rolę odgrywa rękodzieło oraz prace wydawnicze i introligatorskie, a w niektórych wspólnotach także pisanie ikon. Benedyktynki, wierne zasadzie „módl się i pracuj”, zajmują się m.in. szyciem i haftem liturgicznym, prowadzeniem pracowni rękodzieła, a także pracami ogrodniczymi i wytwarzaniem prostych produktów spożywczych.
W klasztorach Klarysek i Klarysek Kapucynek spotyka się wypiek komunikantów i hostii dla parafii oraz wspólnot zakonnych, a także drobne prace krawieckie i manualne. Wizytki oraz Norbertanki od lat znane są z precyzyjnych haftów liturgicznych i prac związanych z przygotowaniem paramentów kościelnych.
Wierność powołaniu nie chroni przed rachunkami, inflacją ani kosztami leczenia. Dlatego tak ważna staje się pomoc z zewnątrz.
Kampania „Cicha i wierna obecność”
Kampania „Cicha i wierna obecność”, prowadzona przez Sekcję Polską Pomocy Kościołowi w Potrzebie jest odpowiedzią na te realne potrzeby. Jej celem jest wsparcie sióstr kontemplacyjnych w Polsce – kobiet, które całe życie oddały modlitwie za Kościół i świat.
Wspierając kampanię:
- pomagasz utrzymać klasztory jako miejsca nieustannej modlitwy,
- wspierasz starsze i chore siostry, które nie są już w stanie pracować,
- dajesz świadectwo, iż ich ukryta służba jest zauważona i potrzebna.
Siostry kontemplacyjne rzadko mówią o swoich potrzebach. Ich misją jest modlitwa, nie zabieganie o środki. Dlatego kampania „Cicha i wierna obecność” jest także zaproszeniem do wzięcia odpowiedzialności za te, które duchowo niosą nas każdego dnia. Wspierając je, pomagamy zachować duchowe serce Kościoła w Polsce – bijące w ciszy, wierności i modlitwie.
ZOSTAW INTENCJĘ, A MY PRZEKAŻEMY JĄ SIOSTROM KONTEMPLACYJNYM: https://pkwp.org/modlitwa-siostr-kontemplacyjnych
