Serce (לֵב leb)

Synu człowieczy, powiedz księciu Tyru: Tak mówi Pan BÓG: Ponieważ uniosło się twoje serce i powiedziałeś: Ja jestem Bogiem, zasiadam na Bożym tronie w sercu mórz– ale ty jesteś człowiekiem, a nie Bogiem, choć twoje serce stawiasz na równi z sercem Boga (Ez 28,2)

‎ בּן־אָדָם אֱמֹרָ לִנְגִיד צֹר כֹּה־אָמַר׀ אֲדֹנָי יְהֹוִה יַעַן גָּבַהּ לִבְּךָ וַתֹּאמֶר אֵל אָנִי מוֹשַׁב אֱלֹהִים יָשַׁבְתִּי בְּלֵב יַמִּ֑ים וְאַתָּה אָדָם וְלֹא־אֵל וַתִּתֵּן לִבְּךָ כְּלֵב אֱלֹהִים׃

καὶ σύ υἱὲ ἀνθρώπου εἰπὸν τῷ ἄρχοντι Τύρου τάδε λέγει κύριος ἀνθ᾽ ὧν ὑψώθη σου ἡ καρδία καὶ εἶπας θεός εἰμι ἐγώ κατοικίαν θεοῦ κατῴκηκα ἐν καρδίᾳ θαλάσσης σὺ δὲ εἶ ἄνθρωπος καὶ οὐ θεὸς καὶ ἔδωκας τὴν καρδίαν σου ὡς καρδίαν θεοῦ.

Fili hominis, dic principi Tyri: Haec dicit Dominus Deus: Eo quod elevatum est cor tuum, et dixisti: „Deus ego sum et in cathedra deorum sedeo in corde maris!”, cum sis homo et non Deus, et dedisti cor tuum quasi cor Dei.

Dzisiejsze Słowo pokazuje nam dwa serca: serce człowieka i serce Boga. Serce człowieka, a dokładnie władcy Tyru, stało się wyniosłe i pyszne. Postawił swoje serce na równi z sercem Boga. Jak często my stawiamy siebie w miejsce Boga – myślimy, iż wszystko zależy od nas, iż możemy polegać tylko na własnych siłach i zdolnościach.

Jak bardzo potrzebujemy wtedy usłyszeć Słowo Pana: „Ty jesteś człowiekiem, a nie Bogiem”. I te pozornie trudne słowa są dla nas Dobrą Nowiną – jesteśmy tylko ludźmi, często bardzo kruchymi, ale mamy Boga, dla którego nie ma rzeczy niemożliwych (Łk 1,37).