Polacy wracają z Dubaju. Nagle wojna stała się dla nich widoczna

Niewygoda utorowała drogę do powszechniejszej świadomości, iż wojny wyglądające na cudze są też naszymi wojnami – pisze w „Kulturze Liberalnej” Katarzyna Skrzydłowska-Kalukin.

Na łamach „Kultury Liberalnej” ukazał się felieton Katarzyny Skrzydłowskiej-Kalukin dotyczący Polaków wracających z wakacji np. w Dubaju po wybuchu wojny między USA a Iranem.

WIĘŹ – łączymy w czasach chaosu

Więź.pl to pogłębiona publicystyka, oryginalne śledztwa dziennikarskie i nieoczywiste podcasty – wszystko za darmo! Tu znajdziesz lifestyle myślący, przestrzeń dialogu, personalistyczną wrażliwość i opcję na rzecz skrzywdzonych.

Czytam – WIĘŹ jestem. Czytam – więc wspieram

„Czy Polak, który wykupił pół roku temu bilet na samolot albo wycieczkę na Filipiny, Seszele czy do Indonezji, mógł przewidzieć, iż będzie miał problem z powrotem do domu, bo 1 marca, tysiące kilometrów dalej, Ameryka zaatakuje Iran?” – pyta publicystka. „Nie mógł, chociaż po objęciu urzędu prezydenta przez Donalda Trumpa świat stał się jeszcze bardziej niestabilny”.

Dziennikarka zwraca uwagę, iż realna wojna od lat trwa za naszą wschodnią granicą, choć nie każdy z traktuje ją jak swoją sprawę. „Teraz skutki ataku Stanów Zjednoczonych na Iran sprawiły, iż wojenny chaos na świecie zszedł pod strzechy, czy na walizki. A wszystko to za sprawą globalnego przemysłu turystycznego, który otworzył erę przekraczania wcześniej nieprzekraczalnych granic” – czytamy. „Nawet ludzie, którzy wojny uważali za abstrakcyjne, niedotyczące ich, teraz czują osobiście skutki jednej z nich, koczując na twardych lotniskowych posadzkach”.

„To połączenie kończącego się wypoczynku i realnego zagrożenia życia robi szczególne wrażenie, ale przecież rakiety spadają zaraz za naszą granicą i zabijają ludzi. Tylko iż do Lwowa jeździło mniej turystów niż do resortów w dalekiej Azji czy na Bliskim Wschodzie. I to za sprawą tej skali tym razem wojna stała się dla nich widoczna” – podkreśla Skrzydłowska-Kalukin.

I dodaje: „Niewygoda utorowała drogę do powszechniejszej świadomości, iż wojny wyglądające na cudze są też naszymi wojnami. Zrobiła to lepiej niż eksperci i publicyści, którzy od lat łączą kropki globalnych zależności politycznych”.

DJ