…by dać mu wytchnienie w dniach nieszczęśliwych, nim grób wykopią dla występnego. (Ps 94,13)
לְהַשְׁקִ֣יט לֹ֖ו מִ֣ימֵי רָ֑ע עַ֤ד יִכָּרֶ֖ה לָרָשָׁ֣ע שָֽׁחַת׃
τοῦ πραῧναι αὐτῷ ἀφʼ ἡμερῶν πονηρῶν, ἕως οὗ ὀρυγῇ τῷ ἁμαρτωλῷ βόθρος.
…ut mitiges ei a diebus malis, donec fodiatur peccatori fovea.
Na pierwsze wrażenie brzmienia tego hebrajskiego czasownika może nałożyć się słowo “szabat”. Jednak jest to słowo, które ma pierwotny rdzeń i wskazuje na uspokojenie, ciszę. Nie jest to stan tylko pewnego braku stresorów. W wyniku Bożego działania oznacza pozytywne obdarowanie wytchnieniem. Psalmista odkrywa, iż owocem przymierza, błogosławieństwa, które płynie z góry jest taki stan, o który na innym miejscu wyznaje: “prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć (dosł. położyć)”. (Ps 23,2)
Bóg jest moim wytchnieniem, ale też może zaistnieć stan wzajemności, gdy Bóg znajduje odpoczynek we mnie. Jest tak wtedy, gdy przyjmuję Jego miłość, błogosławieństwo i pozostaję w Jego obecności.
