Litować (נָחַם nâḥam)

Bo Pan swój naród obroni, litość okaże swym sługom (Pwt 32,36a)

כִּֽי־יָדִ֤ין יְהוָה֙ עַמֹּ֔ו וְעַל־עֲבָדָ֖יו יִתְנֶחָ֑ם

ὅτι κρινεῖ κύριος τὸν λαὸν αὐτοῦ
καὶ ἐπὶ τοῖς δούλοις αὐτοῦ παρακληθήσεται·

Iudicabit Dominus populum suum et in servis suis miserebitur

Bóg, staje w obronie swojego ludu. Jest Bogiem miłosiernym i litościwym, dlatego okazuje litość. Bóg, który z nieba spogląda na nieszczęście człowieka, na jego cierpienie, przychodzi mu z pomocą. Tak działo się w czasach Starego Testamentu, gdy Bóg litował się nad Izraelem. Tak działo się także w czasach Nowego Testamentu, gdy Jezus litował się na ludźmi, dotkniętymi różnego rodzaju cierpieniem. Tak też jest i teraz, gdy my w swoim bólu czy grzechu, wołamy do Boga, On okazuje nam litość. Tak będzie do końca świata, bo Bóg jest Miłością, a jedną z cech miłości jest litość.