Królestwo (מַמְלָכָה – mamlāḵă)

Królestwo (מַמְלָכָה – mamlāḵă) słowo to pochodzi od hebrajskiego rdzenia מלך (mlk), od którego pochodzą również słowa: król, królestwo, królować, itd. W tłumaczeniu greckim βασίλειος (basileios). W Starym Testamencie rzeczownik ten ma szeroki i ogólny zakres znaczeniowy zależny od kontekstu.

Dzisiejsze pierwsze czytanie (Wj 19,2-6) podejmuje temat szczególnej przynależności Izraela do Boga. Bóg zwraca się do Izraelitów z obietnicą: „Teraz, jeżeli pilnie słuchać będziecie głosu mego i strzec mojego przymierza, będziecie szczególną moją własnością… królestwem kapłanów i ludem świętym”. Warunkiem takiej przyszłości Izraela jest słuchanie Pana i wierność Jego Przymierzu.

Podobnie Pan Jezus wysyła swoich uczniów z radosną nowiną, iż „bliskie już jest królestwo niebieskie”, to znaczy królestwo Boga i Jego miłość dla wszystkich. Mateusz używa tego samego greckiego rzeczownika βασιλεία (Mt 10,7). Jest rzeczą niesamowitą móc w codzienności życia pamiętać, iż wielu władców i dyktatorów współczesnych przekonanych jest, iż to oni decydują o losach narodów i świata, ale iż w rzeczywistości nasze życie należy do Boga. Misją naszą jest być Jego świadkiem wobec innych.