2 godzin temu
Nazwisko Bobola nie jest trudne, ale wielu Polaków zastanawia się, jak je prawidłowo odmieniać w różnych przypadkach. Szczególnie w tekstach religijnych, historycznych czy publicystycznych, gdzie pojawia się np. św. Andrzej Bobola, warto znać zasady, by zachować poprawność językową i elegancję wypowiedzi.
Więcej artykułów o Kościele znajdziesz na stronie głównej: ewtn.pl
Tekst został opracowany na podstawie oryginalnych materiałów źródłowych przez EWTN Polska.
Jeśli chcesz być na bieżąco zapraszamy do zapisania się do newslettera.
Odmiana w liczbie pojedynczej wygląda tak:
- Mianownik: Bobola
- Dopełniacz: Boboli
- Celownik: Boboli
- Biernik: Bobolę
- Narzędnik: Bobolą
- Miejscownik: Boboli
- Wołacz: Bobolo
Przykład: „Modlimy się przy relikwiach św. Andrzeja Boboli” (dopełniacz) lub „Dziś wspominamy św. Andrzeja Bobolę” (biernik).
W liczbie mnogiej:
- Mianownik: Bobole
- Dopełniacz: Bobolów
- Celownik: Bobolom
- Biernik: Bobole
- Narzędnik: Bobolami
- Miejscownik: Bobolach
- Wołacz: Bobole
Odmiana nazwiska Bobola jest szczególnie ważna w tekstach katolickich i historycznych, ponieważ pozwala poprawnie odwoływać się do św. Andrzeja Boboli – patrona Polski, męczennika i wzoru wierności Bogu. Dzięki prawidłowej odmianie Twoje teksty brzmią naturalnie, elegancko i profesjonalnie, a czytelnik od razu wie, o kogo chodzi.
Prosta pamięć: w dopełniaczu, celowniku i miejscowniku zawsze pojawia się „-i” – np. „Boboli”, a w bierniku końcówka „-ę” – „Bobolę”. To gwarantuje poprawność, niezależnie od kontekstu – czy piszesz artykuł, homilię, czy notkę w przewodniku po sanktuariach.
słowa kluczowe: Kościół katolicki; Polska; katolicyzm; wiara
