EWANGELIA NA DZIEŃ 21.08.2026

WSPOMNIENIE ŚW. PIUSA X, PAPIEŻA

PIĄTEK XX TYGODNIA ZWYKŁEGO, ROK II

EWANGELIA (Mt 22, 34-40)

Największe przykazanie

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Gdy faryzeusze posłyszeli, iż zamknął usta saduceuszom, zebrali się razem, a jeden z nich, uczony w Prawie, wystawiając Go na próbę, zapytał: «Nauczycielu, które przykazanie w Prawie jest największe?»

On mu odpowiedział: «„Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem”. To jest największe i pierwsze przykazanie. Drugie podobne jest do niego: „Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego”. Na tych dwóch przykazaniach zawisło całe Prawo i Prorocy».

Oto słowo Pańskie.

Komentarz do Ewangelii (Mt 22, 34–40) – Największe przykazanie

Dzisiejsza Ewangelia prowadzi nas do samego serca chrześcijańskiego życia. Faryzeusz pyta Jezusa: „Nauczycielu, które przykazanie w Prawie jest największe?”. Pan nie wskazuje jednego z przykazań kosztem pozostałych, ale ukazuje ich źródło i sens: miłość Boga i miłość bliźniego.

„Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem”. Jezus przypomina nam, iż Bóg nie pragnie od nas jedynie zewnętrznych praktyk, słów czy zwyczajów. Pragnie naszego serca – całego, szczerego i oddanego. Miłość Boga oznacza zawierzenie Mu swojego życia, swoich radości, trosk, planów i cierpień.

Ale Chrystus natychmiast dodaje: „Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego”. Nie można prawdziwie kochać Boga, a jednocześnie gardzić człowiekiem, który został przez Niego stworzony. Miłość Boga sprawdza się w codzienności: w przebaczeniu, cierpliwości, dobrym słowie, pomocy potrzebującemu, wrażliwości na samotnego i umiejętności dostrzeżenia Chrystusa w drugim człowieku.

Jezus mówi, iż na tych dwóch przykazaniach opierają się całe Prawo i Prorocy. Oznacza to, iż miłość jest drogą, która nadaje sens wszystkiemu, co czynimy. Możemy wiele się modlić, wiele poświęcać i wiele mówić o wierze, ale bez miłości nasze serce pozostanie daleko od Boga.

Prośmy więc dzisiaj, aby Pan uwolnił nas od egoizmu, zatwardziałości i obojętności. Niech nauczy nas kochać Boga nie tylko słowami, ale całym życiem, a każdego człowieka przyjmować z dobrocią i szacunkiem. Niech nasze serce stanie się miejscem, w którym spotykają się miłość do Boga i miłość do bliźniego.