Śpiewajcie Panu pieśń nową, albowiem cuda uczynił. Zwycięstwo zgotowała Mu Jego prawica i święte ramię Jego. (Ps 98,1)
מִזְמֹ֡ור שִׁ֤ירוּ לַֽיהוָ֨ה ׀ שִׁ֣יר חָ֭דָשׁ כִּֽי־נִפְלָאֹ֣ות עָשָׂ֑ה הוֹשִֽׁיעָה־לֹּ֥ו יְ֝מִינֹ֗ו וּזְרֹ֥ועַ קָדְשֹֽׁו׃
ᾌσατε τῷ κυρίῳ ᾆσμα καινόν, ὅτι θαυμαστὰ ἐποίησεν κύριος· ἔσωσεν αὐτῷ ἡ δεξιὰ αὐτοῦ καὶ ὁ βραχίων ὁ ἅγιος αὐτοῦ.
Cantate Domino canticum novum, quia mirabilia fecit.
Cuda to rzeczy, wydarzenia w życiu ludzkim, które wymykają się i nauce i naturze. Gdy myślimy o cudach w Starym Testamencie, staje nam przed oczami Bóg, który np. wśród znaków i cudów wyprowadził swój Lud z niewoli. Bóg, który w historię Izraela ingerował wiele razy, by ludzie mogli na własne oczy ujrzeć i doświadczyć Jego mocy.
A potem, zdarzył się kolejny cud, najpierw w Nazarecie, kiedy Bóg posłał Gabriela do Maryi, a Ona zgadzając się zostać Matką Pana poczęła Jezusa, następnie po dziewięciu miesiącach w Betlejem, gdzie Bóg i człowiek w jednej Osobie, przyszedł na świat. To właśnie ten cud celebrujemy w tych dniach. Był to cud dla Maryi i Józefa, dla Pasterzy i dla Mędrców, to też cud dla Nas, bo naprawdę Ziemia ujrzała swego Zbawiciela, a my przez wiarę mamy w tym uczestnictwo.
