Co zrobić, aby spowiedź nie była rutyną?

Przed nami największe chrześcijańskie święta. Aby się do nich naprawdę dobrze przygotować, każdy kto może, powinien udać się do konfesjonału. Jak bardzo jest to ważne, niech świadczy powstanie inicjatywy „Nocy konfesjonałów”. W tym intensywnym czasie kapłani zarywają noc, aby posługiwać w ten szczególny sposób. A wiec co zrobić, aby dobrze przeżyć spowiedź?

Więcej artykułów o Kościele znajdziesz na stronie głównej: ewtn.pl

Źródło: Jan Brewczyński, EWTN Polska | 1 kwietnia 2026 |
Photo credit:
Tekst został przetłumaczony i opracowany na podstawie oryginalnych materiałów źródłowych przez EWTN Polska.
Jeśli chcesz być na bieżąco zapraszamy do zapisania się do newslettera.

Artykuł od spowiedzi zacznę od krótkiej wzmianki na temat Mszy. Czasami liturgiści wskazują na pewną jej symbolikę. Otóż od przeistoczenia Ciało i Krew Pańska znajduje się w osobnych naczyniach. Może to być rozumiane jako symbolika śmierci, wszak ciało bez krwi żyć nie będzie.

Dopiero podczas obrzędów komunijnych, po przekazaniu znaku pokoju kapłan bierze hostię, łamie ją nad pateną i cząstkę wpuszcza do kielicha, mówiąc cicho „Ciało i Krew naszego Pana Jezusa Chrystusa, które łączymy i będziemy przyjmować, niech nam pomogą osiągnąć życie wieczne”. Wówczas, gdy my śpiewamy „Baranku Boży” następuje połączenie ciała z krwią – zmartwychwstanie. Następnie Zmartwychwstały jest udzielany każdemu z nas, abyśmy w Nim mogli zmartwychwstać.

Oczywiście metafory mają to do siebie, iż nie zawsze są idealne, ale ta w tym kontekście nam się przyda. o ile idziemy do kościoła na najważniejsze święta i nie przystępujemy do Komunii z Bogiem, bo trzeba było umyć okna, to coś nie gra. Oczywiście choćby w takiej sytuacji lepiej iść niż nie. Niezmiennie warto zastanowić się na priorytetami. Jak byłem animatorem w ramach kursu do bierzmowania, nie raz pojawiał się temat sensu spowiedzi jako takiej. Po co się spowiadać? Aby mieć udział w zbawieniu. Ale nie tylko po to.

Sakrament uzdrowienia

W krótkim artykule nie da się poruszyć każdego aspektu. Zwrócę jednak uwagę, iż niezależnie od tego jaki grzech mamy na sumieniu, nie zabiera on nam godności osoby ludzkiej. Praktycznie każdy grzech zostanie nam wybaczony, o ile o to poprosimy. Nie bez powodu sakrament Pokuty i Pojednania znalazł się w Katechizmie Kościoła Katolickiego w rozdziale sakramentów uzdrowienia. Oprócz uzdrowienia duchowego konfesjonał często służy za miejsce wsparcia psychicznego i kierownictwa duchowego.

Na temat sakramentu spowiedzi powstało wiele dobrych książek. Niedawno z Wydawnictwa Rafael otrzymałem książkę ks. Sebastiana Picura „Spowiedź na 5” i „Przewodnik po sakramencie pokuty” ks. Mariusza Gajewskiego. Zdecydowanie różnią się stylem pisania, grubością i sposobem wydania, ale obie szczerze polecam. W nich, szczególnie „Spowiedź na 5” znajduje się wiele odpowiedzi. Warto zakupić i przeczytać dobrą książkę. choćby o ile nie przy najbliższej, to pomoże przy następnej spowiedzi.

Osobiście lubię również korzystać z różnych rachunków sumienia, które często leżą w kościołach. Potrafią one poruszyć tematy, o których na co dzień się nie myśli, albo słyszało się o nich, gdy jeszcze nas nie dotyczyły. Dobry rachunek sumienia to podstawa dobrej spowiedzi i unikania rutyny.

Choć grzechy powszechne zwane lekkimi, są zmywane aktem pokuty, to również o nich warto pamiętać podczas spowiedzi. Kropla drąży skałę i szatan najczęściej atakuje rzeczami drobnymi.

Rzadki ale piękny gest

Najczęściej spowiadamy się w konfesjonałach. Jest to wygodne zarówno dla kapłana jak i penitenta. Jednak raz w życiu spowiadając się w ogrodzie, spotkałem się z gestem, o którym wcześniej tylko słyszałem. Już po odpuszczeniu grzechów, kapłan podał mi ręce, aby podnieść mnie z kolan. Ja oczywiście tego nie ogarnąłem, powiedziałem „nie trzeba” i wstałem sam, ale moje zachowanie nie zmienia faktu, co do wymowy tego gestu – Bóg podnosi nas z duchowych kolan.

ZOBACZ RÓWNIEŻ:

Papież Leon XIV zachęca Polaków do adoracji i udziału w procesji rezurekcyjnej