Znak – σημειον, sēmeion

Potem wielki znak ukazał się na niebie: Niewiasta obleczona w słońce, i księżyc pod jej stopami, a na jej głowie wieniec z gwiazd dwunastu. (Ap 12,1)

Καὶ σημεῖον μέγα ὤφθη ἐν τῷ οὐρανῷ, γυνὴ περιβεβλημένη τὸν ἥλιον, καὶ ἡ σελήνη ὑποκάτω τῶν ποδῶν αὐτῆς καὶ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτῆς στέφανος ἀστέρων δώδεκα,

Et signum magnum apparuit in cælo: Mulier amicta sole, et luna sub pedibus eius, et in capite eius corona stellarum duodecim:

Niewiasta obleczona w słońce, to znak Maryi i Ludu Bożego (Kościoła) którzy w bólach rodzą Mesjasza oraz nowego człowieka.
Tak jak Maryja rodzi Masjasza, tak też Wspólnota Kościoła rodzi nowego człowieka. Maryja rodzi Chrystusa, Kościół wydaje na świat nowych chrześcijan. Maryja oraz Kościół mają zatem wielkie znaczenie. Są wielkim znakiem zaangażowania Boga w ludzkie życie, wyrazem Jego obecności i troski, nie tylko o nasze dzisiaj, ale też o naszą wieczność.
Bez Maryi nie mielibyśmy Zbawiciela, bez Kościoła nie dotarłoby do nas zbawienie, zmartwychwstanie, życie wieczne. Wyraźmy wiec dzisiaj naszą wdzięczność i miłość do Maryi, Matki Chrystusa i do Kościoła, naszej Matki.