Żarliwie (ἐκτενῶς ektenōs)

Zdjęcie: Rusty chains on a stone floor illuminated by sunlight through a barred window in a dark room.

Więc Piotr był strzeżony w więzieniu. Modlitwa zaś była żarliwie stająca się przez Kościół ku Bogu za niego. (Dz 12,5)

ὁ μὲν οὖν Πέτρος ἐτηρεῖτο ἐν τῇ φυλακῇ· προσευχὴ δὲ ἦν ἐκτενῶς γινομένη ὑπὸ τῆς ἐκκλησίας πρὸς τὸν θεὸν περὶ αὐτοῦ.

Et Petrus quidem servabatur in carcere; oratio autem fiebat sine intermissione ab ecclesia ad Deum pro eo.

Z jednej strony Piotr był strzeżony przez 16 żołnierzy, ponadto skuty podwójnymi kajdanami, a z drugiej strony otoczony był modlitwą wspólnoty. Słyszymy, iż była żarliwa, jak wyciągnięte ręce ku Ojcu, bez ustanku. Pojmanie Piotra stało się pośrednią przyczyną zjednoczenia w wołaniu do Boga. Przychodzi na myśl pierwsza gorliwość trwania na modlitwie w Wieczerniku, w oczekiwaniu na Ducha Świętego. Niekiedy Bóg nie odpowiada natychmiast na nasze modlitwy, ze względu na szansę wzrastania naszej gorliwości i zaufania Jego opatrzności. Widocznym znakiem ocalenia był dla Piotra Anioł Wolności, który zdejmuje kajdany, otwiera bramy, wskazuje drogę.