Wyzwolić (נָצַל nāṣal)

Wyzwoli bowiem wołającego biedaka i ubogiego, i bezbronnego. (Ps 72,12)

‎ כִּי־יַצִּיל אֶבְיוֹן מְשַׁוֵּ֑עַ וְעָנִי וְאֵין־עֹזֵר לוֹ׃

ὅτι ἐρρύσατο πτωχὸν ἐκ χειρὸς δυνάστου καὶ πένητα ᾧ οὐχ ὑπῆρχεν βοηθός.

Quia liberabit inopem clamantem et pauperem, cui non erat adiutor.

Hebrajski czasownik użyty w Ps 72,12 (w koniugacji Hifil) dosłownie oznacza „wyrwać”, „ocalić”. Można tu dostrzec pewną ideę ratunku w sytuacji granicznej, gdy człowiek nie widzi już żadnego wyjścia. Psalmista jest przekonany, iż Bóg ocala biedaka, który woła o pomoc i tego, który nie ma już wsparcia znikąd. Nie chodzi tu jedynie o wyzwolenie, ale o wyrwanie nas z sytuacji, które po ludzku wydają się nie do przejścia i nie do uratowania. Tam właśnie objawia się moc Boga!