Wspomnienie bł. Salvio Huix Miralpeix

filipini.eu 1 dzień temu

6 listopada

Wspomnienie Błogosławiony Salvio Huix Miralpeix, biskup i męczennik

Teksty wspólne o jednym męczenniku

Salvio Huix Miralpeix urodził się w San Hilario Sacalm (Gerona) w diecezji Vic w 1877 roku. Studiował w seminarium w Vic, gdzie w 1903 roku przyjął święcenia kapłańskie. W 1907 roku wstąpił do Kongregacji Oratorium Świętego Filipa Neri, gdzie kilkakrotnie sprawował funkcję przełożonego. Zarówno w diecezji, jak i w Oratorium wyróżniał się gorliwością duszpasterską. W 1928 roku został mianowany biskupem Ibizy, a w 1935 roku – Lleidy. Po wybuchu hiszpańskich prześladowań religijnych został aresztowany i 5 sierpnia 1936 roku rozstrzelano go na cmentarzu w Lleida wraz z 20 innymi więźniami. Jego świadectwo było wzorowe zarówno w więzieniu, jak i w chwili męczeństwa.

Godzina czytań

DRUGIE CZYTANIE

Z listu pasterskiego, napisanego będąc biskupem Ibizy, o Mszy Świętej. (Biuletyn Urzędowy Diecezji Ibizy, 1929, s. 295-296)

Msza Święta nadaje wartość i skuteczność wszystkim innym praktykom pobożności.
“Drogie dusze, które postanowiłyście prawdziwie korzystać ze swojego duchowego doskonalenia, niech wśród wszelkich waszych nabożeństw nie zabraknie nabożeństwa pełnego żywej wiary, nieograniczonego zaufania, czułego oddania i gorącej miłości do Świętej Mszy. Słuchajcie jej codziennie… nie bądźcie leniwi ani niedbali w tej wyjątkowej praktyce. Święta Msza nada wartości i skuteczności wszystkim innym waszym nabożeństwom i ofiarom; udzieli skutecznego błogosławieństwa wszystkim waszym działaniom i przedsięwzięciom oraz umocni wszystkie wasze cnoty.

Nie obawiajcie się prosić dużo, bardzo dużo, podczas Mszy Świętej, ponieważ jej wartość jest niewyczerpana. Powtarzajmy w niej nasze prośby zawsze z nowym zapałem i ufnością, ponieważ jej nieskończona zasługa jest nam udzielana w sposób ograniczony, w miarę, jak wie tylko Bóg, ale na pewno proporcjonalny do naszego wewnętrznego nastawienia, w zależności od ilości oddania, jakie posiadamy, mówi Święty Tomasz Akwinu. Prośmy dużo; na ołtarzu nie zapominajmy nikogo: Kościoła, naszej duchowej ojczyzny; naszej ojczyzny ziemskiej, ojczyzny wieku; diecezji, parafii, rodziny, przyjaciół, naszych zmarłych; biednych, chorych, wszystkich nędz świata. Szczególnie pamiętajmy o grzesznikach, ludziach obojętnych, letnich, wahających się, powierzmy ich, niczym skąpanych w Zbawczej Krwi Niepokalanego Baranka. Miejmy specjalną pamięć o duszach walczących o cnotę, o zdobycie jej, o jej nieutracenie, o doskonalenie jej.

W Świętej Mszy Jezus Chrystus daje nam doskonały przykład wszystkich cnót, ale przede wszystkim tych, tak wzniosłych i boskich, które najbardziej rozbłysły w Jego Męce i Śmierci; tej bezprzykładnej pokory, przez którą choćby pokorna ludzka postać chciała się ukryć: In Cruce latebat sola Deitas; at hic late simul et Humanitas (Na krzyżu skrywała się jedynie Boskość; ale tutaj skrywało się jednocześnie i człowieczeństwo); tej cierpliwości i całkowitego oddania siebie, tego niesłychanego posłuszeństwa wobec tych, którzy na ołtarzu rozporządzają Nim, doskonałe poddanie się i zgodność z nieskończoną miłością do Boga i ludzi.

Prośmy dla siebie o te cnoty, kiedy celebrujemy lub słuchamy Mszy, która jest tym tak sprzyjającym czasem, iż żaden inny nie jest bardziej odpowiedni.”

RESPONSORIUM Mt 5, 44-45.48; Łk 6,27

W. Miłujcie waszych nieprzyjaciół, † dobrze czyńcie tym, którzy was nienawidzą, / i módlcie się za tych, którzy was prześladują: * Tak będziecie synami Ojca waszego, który jest w niebie. K. Bądźcie więc doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz, niebieski. W. Tak będziecie synami Ojca waszego, który jest w niebie.

Modlitwa