Zmiłuj się nade mną, Boże, w swojej łaskawości, w ogromie swego miłosierdzia wymaż moją nieprawość! (Ps 51,3)
חָנֵּ֣נִי אֱלֹהִ֣ים כְּחַסְדֶּ֑ךָ כְּרֹ֥ב רַ֝חֲמֶ֗יךָ מְחֵ֣ה פְשָׁעָֽי׃
Ἐλέησόν με, ὁ θεός, κατὰ τὸ μέγα ἔλεός σου
καὶ κατὰ τὸ πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου ἐξάλειψον τὸ ἀνόμημά μου·
Miserere mei Deus, secundum magnam misericordiam tuam. Et secundum multitudinem miserationum tuarum, dele iniquitatem meam.
Współczucie (רַחֲמִים raḥӑmîm) rzeczownik ten, zwykle używany w liczbie mnogiej, pochodzi od semickiego rdzenia rḥm, wskazującego na „łono matki” a często tłumaczony jest jako „miłosierdzie”. W Biblii hebrajskiej czasownik rḥm znaczy też „miłować”, „kochać”, „zmiłować się”, a jego podmiotem jest w większości przypadków Bóg. Rzeczownik רַחֲמִים (raḥӑmîm) występuje także w łańcuchu jeszcze innych określeń wyrażających miłość Boga, tak jak ma to miejsce w Księdze Wyjścia: „Pan, Pan, Bóg miłosierny (רַחוּם) i łagodny, nieskory do gniewu, bogaty w łaskę i wierność” (Wj 34,6). Miłosierne współczucie należy do natury YHWH, a jego zanik można sobie wyobrazić tylko wraz z załamaniem się praw natury.
W dzisiejszym Psalmie responsoryjnym (Ps 51), rzeczownik ten już na samym początku (w.3) występuje w kontekście prośby: „zmiłuj się nade mną Boże w twojej ogromnej łaskawości zgładź nieprawość moją …”, przy czym „zmiłuj się” to po hebrajsku czasownik hnn, który posiada bogaty wachlarz znaczeń. W podstawowym znaczeniu zakłada on pełne wdzięku pochylenie się pana nad swoim poddanym. Bóg pełen wdzięku i łaski, pochylając się z miłości nad człowiekiem czyni go również pełnym łaski. Łaska Boża czyni człowieka pełnym wdzięku.
.webp)
