Góry jak wosk topnieją przed obliczem Pana, przed obliczem Władcy całej ziemi.
(Ps 97,5)
תהל’ 97:5: „הָרִ֗ים כַּ דֹּונַ֗ג נָ֭מַסּוּ מִ לִּ פְנֵ֣י יְהוָ֑ה מִ֝ לִּ פְנֵ֗י אֲדֹ֣ון כָּל ־הָ אָֽרֶץ ׃”
Wosk w Piśmie Świętym nie występuje często, ale jeżeli już, to jako alegoria nietrwałości. Wszak
topi się on na skutek bliskości ognia. Jako symbol zatem, już sam w sobie może zapowiadać Bożą obecność.
