Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny poprzedza Wigilia, przeznaczona na skupienie, modlitwę i oczyszczenie serca. Najlepiej przygotujemy się do jutrzejszego święta, wnikając w usposobienie Bogarodzicy u kresu Jej ziemskiego życia. Wolna od grzechu i wszelkiego przywiązania do świata, Marya z utęsknieniem pragnęła połączyć się z Boskim Synem. Miłość Boża pociągała Ją coraz silniej ku niebu, aż odeszła z tego świata w najdoskonalszym akcie miłości. Za Jej przykładem winniśmy obumierać własnemu egoizmowi i zmysłowości, aby coraz pełniej zwracać serca ku Bogu.

Teksty Mszy świętej przygotowują nas do euforii jutrzejszej uroczystości. Introit ukazuje Najświętszą Pannę prowadzoną do niebieskiego Oblubieńca: „Za nią prowadzą do Króla Dziewice, jej towarzyszki wiodą do niego z euforią i weselem”. Kościół przypomina zarazem, iż Bóg obrał sobie Maryę na mieszkanie, i prosi, abyśmy „jej opieką zabezpieczeni, z euforią mogli brać udział w jej uroczystości”. Graduał wysławia Ją jako nienaruszoną Matkę Zbawiciela, Ewangelia zaś wskazuje źródło Jej prawdziwego błogosławieństwa: „Błogosławieni, którzy słuchają słowa Bożego i strzegą go”. W Pokomunii błagamy wreszcie, abyśmy za wstawiennictwem Najświętszej Bogarodzicy powstali z nieprawości i otrzymali pomoc w drodze do Boga.