2 godzin temu
Poniższy artykuł jest jednym z kilku napisanych przez s. Marię Szulikowską do darmowego e-booka EWTN Polska na Wielki Tydzień. jeżeli chcesz otrzymać ten e-book oraz następne, to zapraszamy do zapisu tutaj.
Więcej artykułów o Kościele znajdziesz na stronie głównej: ewtn.pl
Źródło: e-book EWTN Polska | 3 kwietnia 2026 |Photo credit: Domena publiczna
Tekst został przetłumaczony i opracowany na podstawie oryginalnych materiałów źródłowych przez EWTN Polska.
Jeśli chcesz być na bieżąco zapraszamy do zapisania się do newslettera.
1 Czytanie (Iz 52, 13 – 53, 12)
Psalm Ps 31 (30), 2 i 6. 12ab i 13. 15-16. 17 i 25 (R.: por. Łk 23, 46)
2 Czytanie (Hbr 4, 14-16; 5, 7-9)
Ewangelia (J18, 1 – 19, 42)
Męka naszego Pana Jezusa Chrystusa według Świętego Jana
Nasz Wielki Tydzień trwa. Dziś drugi dzień Triduum Paschalnego, pamiątka męki i śmierci Chrystusa; w Wielki Piątek przeżywamy TAJEMNICĘ KRZYŻA, najboleśniejszą tajemnicę naszego odkupienia; jest to jedyny dzień roku, kiedy nie celebruje się Mszy św. a po godzinie 15:00; rozpoczyna się pełna smutku Liturgia Wielkiego Piątku. Symbolika liturgii jest bardzo wymowna. Ogołocenie Chrystusa symbolizuje obnażony ołtarz, przed którym w jakże wymownej ciszy celebrans pada na twarz na znak wielkiego uniżenia Pana Jezusa – Dawcy Życia. Wierni na kolanach i w ciszy wyrażają także swoje uniżenie przed majestatem Boga, który w swoim Synu podjął Mękę i Śmierć krzyżową. Po takim wstępie następuje liturgia słowa, która dzisiaj ukaże nam Jezusa, Męża boleści oswojonego z cierpieniem. Kolejny raz wysłuchamy opisu Męki Pańskiej, a zbiorowa narracja podkreśli tylko jej dramatyczność, a każdy z nas może odnaleźć siebie w tłumie wołającym ukrzyżuj Go.
Kiedy umilknie narracja Pasji Kościół poleca potrzeby świata w wielkiej Modlitwie Powszechnej. Po zakończeniu wszystkich wezwań następuje centralny moment Liturgii wielkopiątkowej – adoracja Krzyża, znaku odkupienia, miłości i ofiary. Oto Drzewo Krzyża, na którym zawisło zbawienie świata – trzy razy zabrzmi ten śpiew podczas uroczystego wnoszenia i odsłaniania Krzyża – teraz każdy z uczestniczących poczynając od kapłanów, służby liturgicznej po ostatniego z wiernych podchodzi do Krzyża, całuje Ukrzyżowanego wyrażając w ten sposób żal za grzechy oraz swoją miłość do Pana. Łaski płynące z tajemnicy Krzyża są wyrazem Bożego miłosierdzia i przebaczenia dla całego rodzaju ludzkiego i świata. Ten czas Liturgii trwa najdłużej, dopóki wierni podchodzą do Krzyża Lud śpiewa pieśni wielkopostne, czasem ostatni raz Gorzkie żale czy inne pieśni o krzyżu i męce. Tradycyjnie podczas adoracji Krzyża wierni składają ofiary na utrzymanie Bożego Grobu w Jerozolimie.
Po zakończonej adoracji Krzyża rozpoczyna się Komunia święta udzielana z hostii konsekrowanych w Wielki Czwartek podczas której śpiewa się pieśni o krzyżu i miłości Boga do swego ludu. Jakże dziś w Wielki Piątek prawdziwe są słowa Jezusa Bierzcie i jedzcie to jest Ciało moje, które za was będzie wydane… Eucharystia i Krzyż stanowią jedno: pokarm i ofiarę, z której płynie dar nowego życia.
Po komunii świętej Najświętszy Sakrament w uroczystej procesji jest przenoszony do specjalnie przygotowanego Grobu Pańskiego. Monstrancja, okryta przejrzystym białym welonem, zostaje postawiona nad figurą Jezusa spoczywającego w grobie. Tu pośród kwiatów i świateł Chrystus jest adorowany przez wiernych aż do rozpoczęcia liturgii Wigilii Wielkanocnej. Do późnych godzin nocnych, a choćby całą noc, trwa modlitwa i adoracja. Na pamiątkę straży pilnującej Grobu Chrystusa w wielu kościołach można spotkać strażaków, harcerzy i inne służby mundurowe pełniące straż. Grób Chrystusa jest epizodem w Jego ludzkiej egzystencji. Tu, gdzie kończy się ziemska doczesność zacznie się nowy wymiar życia, ponieważ Chrystus stał się sprawcą wiecznego zbawienia dla wszystkich, którzy, Go słuchają, Syn Człowieczy, Mąż Boleści, wziął na siebie winy nas wszystkich i przeszedł przez śmierć do życia i chwały zmartwychwstania.
Odkupienie jest faktem, rany Chrystusa jego ceną; a wiara, która płynie z Golgoty usprawiedliwia wszystkich i daje nadzieję w ostateczne zwycięstwo życia nad śmiercią. Po przeżyciu liturgii Wielkiego Piątku, wezwanie: „Któryś za nas cierpiał rany,” brzmi inaczej; towarzyszy mu świadomość, iż w Jego ranach jest nasze zdrowie, i przekonanie, iż poza ciemnością grobu jest wieczne światło i Królestwo raju.
s. Maria Szulikowska
ZOBACZ RÓWNIEŻ:
