Usta (פֶה peh)

Na wieki będę opiewał łaski Pana,
moimi ustami będę głosił Twą wierność przez wszystkie pokolenia,
(Ps 89,2)

תהל’ 89:1: “מַ֝שְׂכִּ֗יל לְ אֵיתָ֥ן הָֽ אֶזְרָחִֽי ׃חַֽסְדֵ֣י יְ֭הוָה עֹולָ֣ם אָשִׁ֑ירָה לְ דֹ֥ר וָ דֹ֓ר ׀ אֹודִ֖יעַ אֱמוּנָתְךָ֣ בְּ פִֽי ׃”


Jeżeli mowa jest srebrem, a milczenie złotem, to dzisiejszy patron był niezwykle bogaty. Nie mieć zanotowanej ani jednej wypowiedzi w najważniejszej księdze dziejów, jednocześnie będąc jedną z bardziej istotnych postaci, to też jest coś niezwykłego.
Najwięcej uwagi mowie w Piśmie Świętym poświęcają księgi mądrościowe. Zwłaszcza Księga Przysłów np.: 6,2; 12,13; 18,7. Ewidentnie pokazując, iż właśnie przez wargi/usta można napytać sobie biedy.
W Biblii występuje także gra słów usta (פֶה) – pułapka (פַח). To milczenie Józefa, może być zatem odczytane jako czystość intencji w każdym działaniu, co potwierdza serce skierowane na Boże słowo. Jest on zarazem kimś realizującym starożytną maksymę: verba docent, exempla trahunt.