Zaprawiajcie się w dobrem! Troszczcie się o sprawiedliwość, wspomagajcie uciśnionego, oddajcie słuszność sierocie, w obronie wdowy stawajcie! (Iz 1,17)
לִמְד֥וּ הֵיטֵ֛ב דִּרְשׁ֥וּ מִשְׁפָּ֖ט אַשְּׁר֣וּ חָמֹ֑וץ שִׁפְט֣וּ יָתֹ֔ום רִ֖יבוּ אַלְמָנָֽה׃ ס
μάθετε καλὸν ποιεῖν, ἐκζητήσατε κρίσιν, ῥύσασθε ἀδικούμενον, κρίνατε ὀρφανῷ καὶ δικαιώσατε χήραν·
discite benefacere: quærite iudicium, subvenite oppresso, iudicate pupillo, defendite viduam.
Każdy z nas w różnych obszarach swojego człowieczeństwa, tożsamości, powołania ma możliwość wzrastania. Ten proces to stała nauka, zdobywanie nie tylko wiedzy, ale i umiejętności. Bóg przez napomnienie prorockie przypomina, iż zmiana myślenia, nawrócenie oznacza skierowanie możliwości poznawczych w stronę dobra. Dobro może być postrzegane jako kategoria metafizyczna. Na terenie Biblii jednak noe jest to preferowana optyka, gdyż już o samo czynienie tego, co dobre. Bóg wypowiada to napomnienie, gdyż widzi w nas potencjał dobra, które w nas umieścił, a ponadto widzi w nas każde możliwe dobro, które może się w nas i przez nas zrealizować. Dobrze to oddaję polskie tłumaczenie, które wyraża pogłębiony stopień zaangażowania: zaprawiajcie się w dobrem.
.webp)
