Posłuchaj jednak tego słowa, które powiem do twoich uszu i do uszu całego ludu. (Jr 28,7)
אַךְ־שְׁמַֽע־נָא֙ הַדָּבָ֣ר הַזֶּ֔ה אֲשֶׁ֥ר אָנֹכִ֖י דֹּבֵ֣ר בְּאָזְנֶ֑יךָ וּבְאָזְנֵ֖י כָּל־הָעָֽם׃
πλὴν ἀκούσατε τὸν λόγον κυρίου, ὃν ἐγὼ λέγω εἰς τὰ ὦτα ὑμῶν καὶ εἰς τὰ ὦτα παντὸς τοῦ λαοῦ (w LXX Jr 35,7)
Verumtamen audi verbum hoc quod ego loquor in auribus tuis et in auribus universi populi.
Hebrajskie słowo אֹזֶן (ôzen) – „ucho” pochodzi od czasownika אזן (ʾāzan), o znaczeniu: „równoważyć” lub „wyrównywać”. Innym rzeczownikiem wywodzącym się z tego samego rdzenia – lub identycznym drugim rzeczownikiem – jest מאזן (mōʾzęn), które oznacza wagę handlową. Od słowa oznaczającego ucho pochodzi czasownik denominatywny אזן (’azan), oznaczający „wsłuchiwać się”, który kładzie nacisk raczej na zwrócenie twarzy w kierunku, z którego dochodzi dźwięk, niż na posłuszeństwo wobec jakiegoś nakazu.
Chociaż słowo ôzen często jest używane w Biblii jako desygnat anatomiczny, najbardziej znane jest ze swoich głębokich metaforycznych, prawnych i duchowych znaczeń. Jednym z nich jest „Odkryć ucho” (gālāh ’ōzen): Jest to powszechny idiom hebrajski oznaczający ujawnienie tajemnicy lub przekazanie prywatnych informacji. Na przykład w 1Sm 20,2 Jonatan mówi Dawidowi, iż jego ojciec Saul nie robi nic, nie „odkrywając najpierw swojego ucha” (nie ujawniając mu tego). Kolejnym złożeniem jest:„Nachyl swoje ucho” (hatteh ôznekha): To wyrażenie, często używane w Psalmach, w sposób antropomorficzny przedstawia Boga pochylającego się, aby zwrócić baczną uwagę lub wysłuchać modlitwy człowieka (np. Ps 31,2). Jeremiasz, poza słyszanym dzisiaj w liturgii wezwaniem; „Posłuchaj jednak tego słowa, które wygłaszam do twoich uszu i do uszu całego ludu Posłuchaj jednak tego słowa, które wygłaszam do twoich uszu i do uszu całego ludu” (28,7), w którym chodzi o ochocze przyjęcie słowa wypowiadanego przez samego Boga, mówi też o „Nieobrzezanych uszach” (6,10), by opisać lud, który jest duchowo głuchy, uparty i całkowicie zamknięty na słowo Boże.
.webp)
