Ucho (אֹזֶן ՚ōzen)

Nie chciałeś ofiary krwawej ani obiaty, ale otwarłeś mi uszy; całopalenia i żertwy za grzech nie żądałeś. (Ps 40,7)

זֶ֤בַח וּמִנְחָ֨ה ׀ לֹֽא־חָפַ֗צְתָּ אָ֭זְנַיִם כָּרִ֣יתָ לִּ֑י עוֹלָ֥ה וַ֝חֲטָאָ֗ה לֹ֣א שָׁאָֽלְתָּ׃

θυσίαν καὶ προσφορὰν οὐκ ἠθέλησας, ὠτία δὲ κατηρτίσω μοι· ὁλοκαύτωμα καὶ περὶ ἁμαρτίας οὐκ ᾔτησας.

victima et oblatione non indiges aures fodisti mihi holocaustum et pro peccato non petisti

Ucho (אֹזֶן ՚ōzen), w języku hebrajskim rzeczownik ten związany jest z czasownikiem ՚zn, który znaczy „nadstawiać uszu”, „słuchać”, (o Bogu) „wysłuchać” a choćby „badać”, „rozważać”. W tradycji żydowskiej znajdziemy akrostych, według którego trzy spółgłoski rzeczownika אזן stanowią inicjały trzech słów: „א – Bóg”, „ז – karmić” i „ן- dusza”. Z tego zestawienia można wywieźć znaczenie całego słowa אֹזֶן (՚ōzen): „Bóg karmi duszę”.

Dzisiejszy Psalm responsoryjny (Ps 40) mówi: „Nie chciałeś ofiary krwawej i obiety, ale otwarłeś mi uszy (אָ֭זְנַיִם). Dosłownie tekst mówi „lecz przewierciłeś mi uszy”. Otwarcie ucha oznacza możliwość słyszenia, ale też posłuszeństwo, dlatego Psalm kontynuuje: „Wtedy powiedziałem: oto przychodzę”. Słowa Psalmu tradycja chrześcijańska odnosi do przychodzącego Mesjasza. Nasza wiara w dużej mierze zależy od tego kogo słuchamy, czego słuchamy i czy w ogóle jesteśmy zdolni do słuchania Słowa Boga. Może w codziennej modlitwie powinniśmy prosić Boga, żeby przewiercił nam uszy.