Trzech hobbitów, zgubiony pierścień i wyprawa za morze. Ta historia wydarzyła się naprawdę

1 dzień temu

Z tych historii trzy brzmią zupełnie nieprawdopodobnie, a wydarzyly się naprawdę.

Na chwilę

Spuchły mi palce. Obrączka, która od lat nie schodzi mi z ręki, zaczęła uwierać, więc ją zdjęłam. Na chwilę.

W domu z całym zestawem dzieci „chwila” to pojęcie umowne. Kiedy chciałam ją z powrotem włożyć, już jej nie było.

Szukaliśmy wszyscy. Obrączka jakby zapadła się pod ziemię. Poprosiłam o pomoc św. Antoniego.

Aż najmłodsza położyła się na brzuchu i wpełzła pod szafę – tam, gdzie dorosły nie wsunie choćby ręki.

– Mamo, jest!

Wyczołgała się z obrączką w dłoni i z miną zdobywczyni. – Masz Smeagolu swój pierścień!

Hobbici znad rzeki Lima

– Jak hobbici – stwierdziła piętnastolatka. – Słyszałaś tę historię?

Nie słyszałam.

Patrick Mohr z Irlandii spędzał latem wakacje w Toskanii z żoną i córkami. Kąpali się w górskiej rzece Lima, niedaleko Bagni di Lucca, a nurt był naprawdę wartki. Jedno z dzieci złapało ojca za rękę i złota obrączka zsunęła mu się z palca. Woda porwała ją w dół rzeki.

Nosił ją szesnaście lat.

Jego żona pobiegła w dół rzeki, do jedynych ludzi w okolicy. Byli to trzej młodzi mężczyźni z pobliskiego Borgo a Mozzano: Filippo Palagi, Nicola Malloggi i Edoardo Poggi. Nie mieli choćby okularów do pływania, ale z chęcią podjęli się zadania. Pierwsze poszukiwania nic nie dały. Wymienili się z Mohrami numerami telefonów i każdy poszedł w swoją stronę.

Ale Włosi wrócili nad rzekę. W najbardziej rwącym miejscu, jak opowiadał później Mohr kanadyjskiemu radiu CBC, przywiązywali się liną do głazów i przeszukiwali dno w maskach. W końcu Nicola dostrzegł błysk w piasku. Zanurkował, nabrał garść piasku i wynurzył się.

Na dłoni leżała obrączka.

Patrick stał wtedy przy garnku z makaronem. Przyszedł SMS z nieznanego włoskiego numeru: zdjęcie obrączki i podpis „Cześć, Sméagolu, zobacz, co znaleźliśmy”. Sméagol to ten, który we „Władcy Pierścieni” stracił swój pierścień (dodaję na wszelki wypadek). Patricka zamurowało, ale jeszcze bardziej niezwykłe było to, co się wydarzyło dalej.

Trzej „hobbici” z obrąączką!
Edoardo Poggi

Tam i z powrotem

Włosi mogli wysłać obrączkę pocztą. Zaproponowali jednak, iż przywiozą ją osobiście, do Irlandii, żeby Patrick spokojnie dokończył urlop.

Na początku października polecieli do Dublina. Przywieźli toskańskie słodkie wino i cantuccini, migdałowe ciasteczka. Powitanie było jak ze Śródziemia: kostiumy hobbitów, piosenki z filmów. Mohrowie podarowali im bransoletki z hobbickimi dedykacjami i zabrali do Glendalough, gdzie wśród gór Wicklow stoją ruiny klasztoru założonego przez św. Kevina. Był pub, był irlandzki obiad i obietnice przyjaźni na zawsze.

Mohr powiedział potem w radiu, iż czasem trzeba wypuścić z rąk kontrolę i poprosić o pomoc. I iż czasem przychodzi odpowiedź.

Dwie inne obrączki

– A są jeszcze inne takie historie? – zapytał syn.

Poszukaliśmy. Oczywiście, iż są.

Lori i Dan Vostersowie z Kaukauna w Wisconsin pobrali się w lutym 1977 roku. Siedem miesięcy później Lori wykopywała w ogródku marchew. Dopiero w domu, przy jej czyszczeniu, zauważyła, iż nie ma obrączki. Szukała godzinami, bezskutecznie.

Po 48 latach Dan i syn Jesse wyszli do ogrodu z wykrywaczami metalu i łopatami. Jesse pomodlił się do św. Antoniego. Dwa ruchy łopatą później obrączka leżała na jej czubku.

Mamie nic nie powiedzieli. Obrączkę włożyli do koperty, na której zapisali datę znalezienia, od kogo jest prezent i imię św. Antoniego. Kopertę schowali w starym pudełku po słodyczach i dali Lori pod choinkę. Otwierając je, myślała, iż w środku są bilety na pokaz „Czarnoksiężnika z krainy Oz” w Las Vegas, o którym kiedyś wspominała. Zdumienie jej i euforia nie miały granic.

Druga historia jest mniej spektakularna. Barbara i Glenn Gregory z hrabstwa Henry w Kentucky pobrali się w 1963 roku. Po podróży poślubnej posadzili na farmie drzewo. Barbara mówiła potem, iż razem z nim rosło ich małżeństwo. Dwa miesiące po ślubie Glenn zgubił obrączkę niedaleko tego drzewa, kiedy stawiał fundament pod dom. Szukali i nie znaleźli.

Glenn zmarł w grudniu 2023 roku i został pochowany na farmie. Gdy kamieniarz Jonathan Searcy ustawiał mu nagrobek, zobaczył w ziemi coś błyszczącego w słońcu. To była obrączka Glenna, niedaleko drzewa, po 61 latach. Searcy powiedział dziennikarzom, iż Pan Bóg działa w tajemniczy sposób.

W ciągu małżeństwa Glenn zgubił kolejne dwie obrączki, dlatego tę cudem odnalezioną Barbara zachowała i nie włożyła mu jej do grobu.

„Pomyślałam, iż mógłby ją zgubić w drodze do nieba” – powiedziała.

Edoardo Poggi

Werdykt

Trzy historie, trzy obrączki. Zapytałam dzieci, która najlepsza. Hobbici, jednogłośnie.

Ja też głosuję na nich.

Wszystkie historie były niezwykłe, a jednak ta z hobbitami – najbardziej fantazyjna. Spodobała nam się wizja wyprawy na drugi koniec Europy by odnieść obrączkę osobiście.

Nasza obrączka wróciła dzięki św. Antoniemu i najmniejszej w drużynie.

Domowy hobbit ma siedem lat i mieści się pod szafą.

Źródła: CBC As It Happens (za Good News Network), Il Tirreno i Corriere della Sera (za leinetal24.de), WBAY, People, WLKY.

Czytaj także:Zmarł w sylwestra, miał 5 lat. Dziś 147 par mówi, iż wyprosił im dziecko
Czytaj także:Miss Universe zaśpiewała z dziećmi dla Matki Bożej. Wzruszenie odebrało mi mowę
Czytaj także:Św. Witalis, patron prostytutek. Ta niepozorna ikona skrywa historię, której się nie spodziewasz
Idź do oryginalnego materiału