Tęsknić (כָּסַף kacaph)

Dusza moja usycha z pragnienia i tęsknoty do przedsionków Pańskich. Moje serce i ciało radośnie wołają do Boga żywego. (Ps 84,3)

‎ נכְסְפָה וְגַם־כָּלְתָה נַפְשִׁי לְחַצְרוֹת יְהוָה לִבִּי וּבְשָׂרִ֑י יְרַנְּנוּ אֶל אֵל־חָי׃

ἐπιποθεῖ καὶ ἐκλείπει ἡ ψυχή μου εἰς τὰς αὐλὰς τοῦ κυρίου ἡ καρδία μου καὶ ἡ σάρξ μου ἠγαλλιάσαντο ἐπὶ θεὸν ζῶντα.

Concupiscit et deficit anima mea in atria Domini. Cor meum et caro mea exsultaverunt in Deum vivum.

Język hebrajski jest bardzo konkretny. Nie zna abstrakcyjnych pojęć, którymi my często nazywamy nasze uczucia czy emocje. Mimo to Biblia niezwykle trafnie opisuje ludzkie przeżycia. Dzisiejsze Słowo mówi o tęsknocie, jaką przeżywa człowiek. Jednak czasownik ten dosłownie oznacza „blednąć”. Stąd też od tego rdzenia pochodzi rzeczownik kesef, oznaczający „srebro” (później „pieniądze”), ponieważ jest to blady metal. Psalmista dosł. blednie z tęsknoty. Co więcej, czasownik występuje w formie Nifal, która w tym przypadku wzmacnia i intensyfikuje jego znaczenie. Opisuje więc bardzo silne doświadczenie tęsknoty, ogarniające całą jego „duszę”, czyli – w biblijnym rozumieniu – całą jego istotę. Psalmista tęskni za Bogiem, za Jego bliskością i obecnością. Ku Niemu wyrywa się całe jego wnętrze.

A Ty – za kim lub za czym tęsknisz? Jaki brak sprawia, iż bledniesz? Niezależnie od odpowiedzi pamiętaj, iż to Bóg tęskni za Tobą…