Szczęśliwy, kto boi się Pana i kto chodzi Jego drogami! (Ps 128,1)
אַ֭שְׁרֵי כָּל־יְרֵא יְהוָ֑ה הַהֹלֵךְ בִּדְרָכָיו׃
μακάριοι πάντες οἱ φοβούμενοι τὸν κύριον οἱ πορευόμενοι ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ.
Beatus omnis, qui timet Dominum, qui ambulat in viis eius.
W Starym Testamencie zawołanie אַשְׁרֵי (ashre), czyli „szczęśliwy”, pojawia się około 40 razy. Ukazuje ono, na czym polega prawdziwie błogosławione życie w oczach Boga. Szczęśliwy jest ten, komu odpuszczono nieprawość (Ps 32,1), kto ucieka się do Pana (Ps 34,9), pokłada w Nim nadzieję (Ps 40,5), ufa Mu (Ps 84,13) i żyje w bojaźni Bożej (Ps 128,1). W biblijnym ujęciu szczęście nie zależy przede wszystkim od powodzenia, bogactwa czy zdrowia, ale rodzi się z bliskiej więzi z Panem. Czy pamiętam o tym, iż prawdziwe szczęście znajdę tylko w Bogu?
