Święta Rodzina z Lisieux – Ziemia Święta i Dom Pełen Łaski

W najbliższą niedzielę, 9 sierpnia nasza katedra stanie się miejscem wyjątkowego nawiedzenia. W ramach ogólnopolskiej peregrynacji przybędą do nas relikwie św. Teresy od Dzieciątka Jezus oraz jej świętych Rodziców – Ludwika i Zelii Martin. W katedrze poznańskiej odbędzie się uroczyste, ogólnopolskie zakończenie ich nawiedzenia po Polsce.

Święta Teresa pisała o swoim domu rodzinnym, iż była to „ziemia święta”, miejsce „pełne uśmiechów i najczulszych pieszczot”, w którym „spodobało się Bogu otaczać mnie miłością”. Postacie członków tej niezwykłej rodziny pokazują, iż codzienne, zwyczajne życie przeżywane w głębokim zaufaniu Bogu może stać się drogowskazem do świętości dla wszystkich z nas. Oto sylwetki Świętych Rodziców oraz ich dzieci, których relikwie i duchowe dziedzictwo będziemy gościć w naszej katedrze.

Święci rodzice: Ludwik i Zelia Martin

Pierwsze małżeństwo w historii Kościoła wyniesione razem do chwały ołtarzy przez papieża Franciszka w 2015 roku.

• Św. Ludwik Martin (Louis Joseph Aloys Stanislaus Martin, 1823-1894)

Urodził się w Bordeaux jako syn wojskowego. Jako młody człowiek uczył się zawodu zegarmistrza i myślał o wstąpieniu do klasztoru kanoników św. Augustyna w Alpach, co uniemożliwił mu brak znajomości języków klasycznych. Ostatecznie otworzył zakład zegarmistrzowsko-jubilerski w Alençon.

Swoją przyszłą żonę Zelię poślubił po trzech miesiącach znajomości, 13 lipca 1858 roku. Był człowiekiem ceniącym modlitwę w ciszy, ale i otwartym na ludzi, lubiącym podróże oraz pielgrzymki. Po śmierci żony przeprowadził się z córki do Lisieux, wspierając je w kolejnych decyzjach o wstępowaniu do zakonu. Gdy najmłodsza Teresa pukała do bram Karmelu, pisał: „Nikt prócz Boga nie może wymagać takiej ofiary. Nie użalajcie się nade mną, moje serce przepełnia radość”. Ostatnie lata jego życia naznaczone były ciężką chorobą umysłową i paraliżem. Zmarł w wieku 71 lat.

• Św. Zelia Martin (Marie-Azélie Martin z d. Guérin, 1831-1877)

Pochodziła z rodziny o tradycjach wojskowych. Mimo trudnego dzieciństwa wyrosła na kobietę niezwykle wrażliwą, czułą, pełną energii i poczucia humoru, a zarazem twardo stąpającą po ziemi. Gdy nie przyjęto jej do zgromadzenia szarytek, otworzyła w Alençon zakład produkujący słynne w całej Europie igłowe koronki.

Z Ludwikiem tworzyła dom przepełniony czystą miłością i duchową przyjaźnią. Pisała o nim: „Mój mąż to święty człowiek. Życzyłabym wszystkim kobietom takich mężów”. Małżonkowie codziennie uczestniczyli we Mszy św. o godz. 5.30 i angażowali się w życie parafii. Zelia stawiła czoła chorobie nowotworowej z wielką odwagą. Zmarła na raka piersi w wieku 45 lat, pozostawiając 4-letnią wówczas Tereskę.

Dzieci państwa Martin

Bóg obdarzył Ludwika i Zelię dziewięciorgiem dzieci. Czwórka z nich zmarła we wczesnym dzieciństwie:

• Józef Ludwik (1866-1867) – zmarł w wieku 5 miesięcy.
• Józef Jan Chrzciciel (1867-1868) – zmarł w wieku 8 miesięcy.
• Maria Helena (1864–1870) – zmarła w wieku 5 lat.
• Maria Melania Teresa (1870) – zmarła w wieku 2 miesięcy.

Dom naznaczony był więc cierpieniem, ale przeżywanym w całkowitym poddaniu się woli Bożej. Pięć córek, które dorastały w tej atmosferze wiary, obrało drogę życia zakonnego:

• Maria (s. Maria od Najświętszego Serca, 1860-1940)

Najstarsza z rodzeństwa, matka chrzestna św. Teresy. Po śmierci mamy zarządzała domem rodzinnym w Lisieux, a w czasie choroby Teresy była świadkiem jej cudownego uzdrowienia przez Matkę Bożą. Wstąpiła do Karmelu w Lisieux. To z jej inicjatywy i na jej prośbę powstały pierwsze rękopisy autobiograficzne Teresy (w tym Rękopis B), składające się na Dzieje duszy.

• Paulina (matka Agnieszka od Jezusa, 1861-1951)

Druga córka państwa Martin, pierwsza nauczycielka i duchowa przewodniczka Teresy, którą Mała Święta wybrała na swoją „drugą mamę”. W Karmelu w Lisieux pełniła funkcję przeoryszy (później decyzją papieża – dożywotnio). To ona poleciła Teresie spisanie wspomnień z dzieciństwa, a po jej śmierci opracowała i wydała Dzieje duszy oraz spisała jej ostatnie wypowiedzi w tzw. Żółtym zeszycie.

• Sł. B. Leonia (s. Franciszka Teresa, 1863-1941)

Najtrudniejsze i najbardziej chorowite dziecko w rodzinie. Po trzech nieudanych próbach życia zakonnego u klarysek i wizytek, ostatecznie po śmierci Teresy – wstąpiła do Zakonu Nawiedzenia NMP (wizytki) w Caen. Uważana jest za uczennicę, która najpełniej zrozumiała i wprowadziła w życie Teresową „małą drogę dziecięctwa duchowego”. Dziś jest patronką dzieci z problemami wychowawczymi, a od 2015 roku trwa jej proces beatyfikacyjny.

• Celina (s. Genowefa od Najświętszego Oblicza, 1869–1959)

Najbliższa rówieśniczka i powierniczka Teresy, nazywana przez nią „połową serca”. Do Karmelu wstąpiła po śmierci ojca, którym opiekowała się do ostatnich chwil. Zabrała ze sobą aparat fotograficzny, za pomocą którego zachowały się autentyczne zdjęcia św. Teresy i wspólnoty. Była autorką pierwszych wizerunków malarskich Świętej oraz kluczowym świadkiem w jej procesie kanonizacyjnym.

• Św. Teresa od Dzieciątka Jezus i Najświętszego Oblicza (1873-1897)

Najmłodsza z rodzeństwa, wstąpiła do Karmelu w wieku 15 lat. Odkryła i przekazała Kościołowi „małą drogę” prostoty, ufności i całkowitego oddania się Miłości Miłosiernej. Zmarła na gruźlicę w wieku 24 lat. Mimo krótkiego życia i przebywania za klauzurą, została ogłoszona patronką misji oraz najmłodszym Doktorem Kościoła Powszechnego.

Zaproszenie do wspólnej modlitwy

Przykład Świętej Rodziny Martin niesie nadzieję dla współczesnych rodzin. Ich historia przypomina, iż każde domowe ognisko ze wszystkimi jego radościami, trudami i cierpieniem może stać się miejscem wzrastania w łasce i drogą do Nieba. Zapraszamy wszystkich parafian, archidiecezjan, małżeństwa i rodziny do udziału w uroczystościach nawiedzenia relikwii w poznańskiej katedrze.

Szczegółowy program uroczystości znajduje się w osobnym komunikacie na naszej stronie.