![](https://salveregina.pl/wp-content/uploads/2023/08/Sw.-Filip-Benicjusz.jpg)
23 Sierpnia.
Św. Filip Benicjusz.
— Grób w Todi, w Toskanii.
Źródło: Żywoty Świętych z dodatkiem rozmyślań, modłów i rycin napisał Ks. Julian Antoni Łukaszkiewicz, Honorowy Kap. Bazyliki Lor., 1931r.
Krzyż księgą, z której się wszystkiego nauczyłem, mawiał Św. Filip Benizi, urodzony we Florencji 1233 r. Kiedy dziecię piastowała matka na rękach, dwóch Serwitów nadeszło z prośbą o jałmużnę. – ,,Wesprzyj ich matko, to słudzy Maryi” – zawołało mądrze niemowlę. – Wychowany przez rodziców pobożnie, wysłany został na naukę filozofii do Paryża, a na medycynę do Padwy. Spełnił wolę rodziców, otrzymał dyplom doktora medycyny, ale nie miał ochoty do stanu lekarskiego. Kiedy zatopiony w modlitwie błagał Pana Boga jaki ma obrać sobie zawód, otrzymał oświecenie. aby wstąpił do Zakonu Serwitów, czyli sług Maryi. Posłuchał głosu. natchnienia i zataiwszy z pokory swoją godność i nauki, prosił aby go przyjęto na braciszka w zakonie. Spełniał najniższe posługi w klasztorze, kuchni i ogrodzie, umartwiał się, modlił i rozmyślał przed krzyżem. Po skończonej próbie rocznej, wysłali go przełożeni na pustynię na górze Sennario. Tu umartwiał się postami, włosiennicą i biczowaniem. niedługo jednak poznali przełożeni, iż pod pokorną powłoką braciszka, kryje się wielka świętość i głęboka nauka. Kazali mu przygotować się do święceń kapłańskich, i powierzyli mu urząd mistrza nowicjuszów. Okazał się znakomitym kierownikiem zakonników, więc w r. 1267 obrano go generałem. Jako najwyższy przełożony, kierował się łagodnością i roztropnością, więcej zaś zdziałał dobrego przykładem niż inni surowością. Sam bowiem umartwiał się i najpierwszy spełniał najcięższe obowiązki. Poprawił i uzupełnił regułę zakonu Serwitów, którą papież zatwierdził, stąd drugim zakonodawcą jest nazwany. Przebiegł całą Europę, głosząc w czasie zamieszek wojennych pokój i porzucenie zawiści drobnostkowych. Chciano go wybrać papieżem, ale z pokory ukrywał się tak długo w lasach, aż obrano Grzegorza X. Podobnież gdy we Florencji chciano go obrać arcybiskupem, uszedł z miasta. Wizytując klasztory zapadł w chorobę śmiertelną w Todi, i przyjąwszy Ostatnie Sakramenty prosił o ,,swoją książkę”. Podawano mu rozmaite, aż wzrokiem wskazał na krzyż na ścianie. Dano mu go do rąk, ucałował go i umarł 1285 r. Wsławiony licznymi cudami został policzony w poczet Świętych przez Papieża Klemensa X. 1671 r.
Punkty do rozmyślania.
Św. Filip Benicjusz z krzyża czerpał nauki i cnoty, którymi jaśniał całe życie. Krzyż był dlań pokrzepieniem, krzyż weselem ducha, krzyż słodyczą, krzyż zasłoną od nieprzyjaciół, krzyż drogą do doskonałości i świątobliwości.
Ukochaj i ty krzyż, idź za Panem Jezusem, a trafisz do żywota wiecznego. On własnym Przykładem wskazał ci drogę na Golgotę.
Papież Pius II naucza: o ile z Nim wspólnie umrzesz, z Nim wspólnie żyć będziesz. o ile się staniesz towarzyszem cierpienia, wspólnie z Nim królować będziesz w Niebie.
Modlitwa.
Boże, Który w Błogosławionym Filipie, Wyznawcy Twoim przykład pokory nam dałeś, spraw abyśmy słudzy Twoi idąc w jego ślady, do pomyślności tego świata serca nie skłaniali, ale szczęścia wiecznego zawsze pragnęli. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.
© salveregina.pl 2024