Środa Popielcowa – początek drogi, która nie znosi półśrodków

Środa Popielcowa to nie tylko tradycyjny gest posypania głowy popiołem, ale moment brutalnej prawdy o nas samych. W świecie, który każe nam wierzyć w naszą samowystarczalność, Kościół przypomina: „Jesteś prochem”. Sprawdź, dlaczego te słowa nie są wyrokiem, ale szansą na odrzucenie duchowych iluzji i rozpoczęcie prawdziwego nawrócenia, które zaczyna się w sercu, a nie w kalendarzu – rozważanie ks. Piotra Wiśniowskiego

Więcej artykułów o Kościele znajdziesz na stronie głównej: ewtn.pl

Źródło: EWTN Polska/ks. Piotr Wiśniowski

Tekst został przetłumaczony i opracowany na podstawie oryginalnych materiałów źródłowych przez EWTN Polska.
Jeśli chcesz być na bieżąco zapraszamy do zapisania się do newslettera.

Bracia i Siostry,
Środa Popielcowa nie jest „pobożnym wstępem” do Wielkiego Postu. Nie jest też religijnym zwyczajem ani folklorem z popiołem na czole. To dzień prawdy, która boli. Kościół stawia nas dziś bezpośrednio wobec pytania o sens naszego życia i kierunek, w którym naprawdę idziemy.
Słyszymy dwa zdania. Jedno twarde jak kamień:
„Pamiętaj, iż jesteś prochem i w proch się obrócisz” (por. Rdz 3,19).
Drugie jeszcze bardziej wymagające: „Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię” (Mk 1,15).
Popiół nie jest znakiem śmierci. Popiół jest znakiem końca iluzji. Końca udawania, iż mamy czas. Końca gry w chrześcijaństwo „od święta”.

1.⁠ ⁠Proch – prawda o człowieku

Popiół na czole mówi: nie jesteś Bogiem. Nie jesteś panem czasu. Nie jesteś samowystarczalny.
Cała współczesna kultura krzyczy coś dokładnie odwrotnego: możesz wszystko, jesteś centrum, sam sobie wystarczysz. A Kościół dziś odpowiada jednym gestem: proch.
Święty Augustyn pisał:
„Człowiek jest wielki nie dlatego, iż się wynosi, ale dlatego, iż uznaje, kim naprawdę jest przed Bogiem”.
Bez tej prawdy nie ma Wielkiego Postu. Jest tylko dieta, ćwiczenie charakteru albo religijna kosmetyka. A Bóg nie chce poprawiać naszego wizerunku. Bóg chce ratować nasze serce.

2.⁠ ⁠Nawracajcie się – czyli zmieńcie kierunek

Nawrócenie w Biblii nie oznacza poprawy samopoczucia ani lekkiej korekty stylu życia. Oznacza zmianę kierunku drogi. jeżeli idziesz w złą stronę, to nie wystarczy iść wolniej. Trzeba zawrócić.
Święta Teresa z Ávila mówiła bardzo dosadnie:
„Bóg nie potrzebuje naszych pięknych słów. Potrzebuje naszej decyzji”.
Dlatego Jezus w Ewangelii nie mówi: „zastanówcie się”, „rozważcie”, „spróbujcie”. Mówi: nawracajcie się. Teraz. Dziś. Nie jutro.
Wielki Post to nie czas eksperymentów duchowych. To czas decyzji:
z czym muszę zerwać,
co muszę uporządkować,
komu muszę przebaczyć,
z jakiego grzechu przestać się tłumaczyć.

3.⁠ ⁠Modlitwa, post i jałmużna – bez teatru

Jezus w dzisiejszej Ewangelii (por. Mt 6,1–18) uderza w samo serce religijnej obłudy:
„Strzeżcie się, żebyście uczynków pobożnych nie wykonywali przed ludźmi po to, aby was widzieli”.
Modlitwa, post i jałmużna nie są narzędziami poprawy wizerunku. One są narzędziami walki duchowej.
Święty Jan Chryzostom mówił:
„Post nie polega na tym, by nie jeść mięsa, ale by nie pożerać brata”.
Można pościć o chlebie i wodzie, a jednocześnie żyć w nienawiści, pysze i plotce. I wtedy ten post nie ma żadnej mocy.
Bóg patrzy nie na to, ile robimy, ale dlaczego i dla kogo. Wielki Post przeżyty „na pokaz” kończy się pustką. Wielki Post przeżyty w prawdzie kończy się zmartwychwstaniem serca.

4.⁠ ⁠Dziś jest czas łaski

Święty Paweł w drugim czytaniu woła:
„Oto teraz czas upragniony, oto teraz dzień zbawienia” (2 Kor 6,2).
Nie „kiedyś”. Nie „jak będzie spokojniej”. Nie „po Wielkanocy”.
Teraz.
Święty Alfons Maria Liguori ostrzegał:
„Największym oszustwem diabła jest przekonanie człowieka, iż ma jeszcze czas”.
Popiół na czole jest jak pieczęć: czas jest krótki. Ale to nie groźba. To łaska. Bo dopóki żyjesz, możesz wrócić. Dopóki słyszysz to słowo, droga jest otwarta.

Zakończenie…

Bracia i Siostry, Wielki Post zaczyna się dziś nie w kalendarzu, ale w sumieniu.
Niech ten popiół nie będzie tylko znakiem na skórze, ale decyzją w sercu.
Niech to będzie czas prawdziwego nawrócenia, a nie duchowej rutyny.
Bo tylko ten, kto odważy się umrzeć dla grzechu, zobaczy poranek Zmartwychwstania.

słowa kluczowe: Środa Popielcowa, Wielki Post, nawrócenie, popiół na czole, duchowość, modlitwa post jałmużna, kazanie na Wielki Post, refleksja wielkopostna, metanoia, życie chrześcijańskie, pokuta