Słuchać (שָׁמַע šâma‘)

Lecz mój lud nie posłuchał mego głosu, Izrael nie był Mi posłuszny (Ps 81,12)

וְלֹא־שָׁמַ֣ע עַמִּ֣י לְקוֹלִ֑י וְ֝יִשְׂרָאֵ֗ל לֹא־אָ֥בָה לִֽי׃

καὶ οὐκ ἤκουσεν ὁ λαός μου τῆς φωνῆς μου, καὶ Ισραηλ οὐ προσέσχεν μοι·

Et non audivit populus meus vocem meam, et Israel non intendit mihi

Bóg pragnął aby Izrael słuchał Jego głosu. Słuchanie to, wiąże się ściśle z posłuszeństwem, z pełnieniem Jego woli, z wypełnieniem przymierza. Pobożni, praktykujący Żydzi dwa razy dziennie, rano i wieczorem, w czasie modlitwy wypowiadają słowa: „Słuchaj, Izraelu, Pan jest naszym Bogiem – Panem jedynym. Będziesz miłował Pana, Boga twojego, z całego swego serca, z całej duszy swojej, ze wszystkich swych sił.” Słuchanie Boga jest pierwsze, dopiero potem jest działanie człowieka. Bóg zawierając przymierze ze swoim Ludem, domagał się posłuszeństwa, nie dlatego, iż chciał z niego zrobić niewolników, ale dlatego, iż wiedział, iż jeżeli Izrael nie będzie Go słuchał, to życie Narodu Wybranego będzie pasmem nieszczęść. Tak też się działo na przestrzeni wieków. Izrael, który nie był posłuszny Bogu, bo w wolności zamykał uszy na Jego głos, niejednokrotnie był prześladowany.

Bóg jednak, w swoim wielkim miłosierdziu, z wielką cierpliwością przychodził z pomocą swemu Ludowi.

Bóg chce, byśmy my także słuchali Jego głosu, chce, żeby nasze życie było szczęśliwe, chce nam błogosławić. Słuchając Jego, będziemy bezpieczni.