Słowo (אִמְרָה imrah)

I będę sławił Twe imię za łaskę i wierność Twoją, bo ponad wszystko wywyższyłeś Twe imię i Twoje Słowo (Ps 138,2b)

‎ וְאוֹדֶה אֶת־שְׁמֶךָ עַל־חַסְדְּךָ וְעַל־אֲמִתֶּ֑ךָ כִּי־הִגְדַּלְתָּ עַל־כָּל־שִׁמְךָ אִמְרָתֶךָ׃

καὶ ἐξομολογήσομαι τῷ ὀνόματί σου ἐπὶ τῷ ἐλέει σου καὶ τῇ ἀληθείᾳ σου ὅτι ἐμεγάλυνας ἐπὶ πᾶν ὄνομα τὸ λόγιόν σου.

et confitebor nomini tuo propter misericordiam tuam et veritatem tuam, quoniam magnificasti super omne nomen eloquium tuum.

Hebrajski rzeczownik אִמְרָה (imrah) pochodzi od czasownika „mówić”. Można więc tłumaczyć go jako „mowę” bądź „słowo”. Biblia Tysiąclecia oddaje je jako „obietnicę” – Bóg wywyższa, czyli czyni wielkim, swoje Imię i swoją obietnicę.

Jednak interesujące jest to, iż Boże słowo nie potrzebuje dodatkowego potwierdzenia. Bóg mówi – i tak się staje! To my, ludzie, wiele razy obiecujemy, chcąc w ten sposób uwiarygodnić nasze słowo. Bóg jest wierny i wszechmocny, dlatego wystarczy, iż MÓWI !