Skruszone serce (‎ נִשְׁבְּרֵי־לֵב nišberę lēb)

Pan jest blisko skruszonych w sercu i wybawia złamanych na duchu. (Ps 34,19)

‎ קָרוֹב יְ֭הוָה לְנִשְׁבְּרֵי־לֵב וְאֶת־דַּכְּאֵי־רוּחַ יוֹשִׁיעַ׃

ἐγγὺς κύριος τοῖς συντετριμμένοις τὴν καρδίαν καὶ τοὺς ταπεινοὺς τῷ πνεύματι σώσει.

Iuxta est Dominus iis, qui contrito sunt corde, et confractos spiritu salvabit.

Skruszone serce to dosłownie serce rozbite, roztrzaskane, złamane. Hebrajski czasownik שָׁבַר (šābar) przywołuje obraz naczynia rozbitego na kawałki, czegoś złamanego, połamanych fragmentów, które — po ludzku — wydają się już nie do uratowania.

Pan mówi więc, iż jest blisko tych, którzy czują się połamani, przygnieceni, a czasem wręcz roztrzaskani na kawałki. Nie chodzi tu jedynie o skruchę rozumianą jako żal za grzechy. Często jest to także cierpienie niezawinione — serce potrzaskane przez życie, przez okoliczności, na które nie miało się wpływu.

A właśnie wtedy PAN JEST BLISKO.
Słyszy bicie twojego serca — choćby jeżeli bije ono w kawałkach.