RELACJA Z REKOLEKCJI STOWARZYSZENIA 2026

Doroczne rekolekcje wielkopostne naszego środowiska za nami! Odbyły się w dniach 21-22 marca, ponownie korzystaliśmy z gościny Domu Biskupiego czyli diecezjalnego seminarium duchownego w Gorzowie, a naszym rekolekcjonistą był dr hab. Jan Miczyński, prof. KUL (pracownik Katedry Teologii Duchowości), a prywatnie krewny naszego Szefa.

Po serdecznym przywitaniu przez księdza rektora rozpoczęliśmy nasze rekolekcyjne zajęcia Jutrznią, a bezpośrednio po niej nastąpiła pierwsza konferencja (z trzech zaplanowanych). Ks. Jan rozpoczął rozważania na temat tajemnicy Góry Moria cytatem z trzeciej części poematu Jana Pawła II „Tryptyk Rzymski”. Dowiedzieliśmy się, iż w historii zbawienia można odnaleźć historię swojego życia i iż Góra Moria jest przykładem bezkompromisowości w życiu chrześcijanina. Ks. Jan podkreślił, iż mottem życiowym powinno być NIE BYĆ PRZYWIĄZANYM – ODDAĆ BOGU. „Modlitwa o wschodzie słońca” Przemysława Gintrowskiego zakończyła konferencję.

W czasie Mszy Św. nasz rekolekcjonista przeciwstawił Górę Garizim tajemnicy Góry Moria. Był to jaskrawy przykład walki człowieka przeciwko człowiekowi, a nie o człowieka. Dzisiaj dylemat Góry Garizim sprowadza się do wyboru TAK – NIE. Tym razem na zakończenie homilii usłyszeliśmy poezję Leszka Wójtowicza.

W drugiej konferencji przekonaliśmy się, iż sens Góry Moria we współczesnej wersji to MIŁOŚĆ BEZ GRANIC MIMO GRZECHÓW. Nic nie jestem w stanie zrobić, żeby Bóg przestał mnie kochać. Czy ty mnie kochasz? – to pytanie zadaje Bóg nieustannie! Ważne, aby zawsze tęsknić za obecnością Boga. Na koniec wybrzmiał wiersz „Powrót” P. Gintrowskiego.

Kolejnego dnia ksiądz profesor w trzeciej konferencji zaakcentował rewolucyjną w stosunku do nauczania starotestamentowego prawdę, iż CZŁOWIEK JEST MIEJSCEM, GDZIE MIESZKA BÓG. Stąd już blisko do stwierdzenia, iż to KAŻDY Z NAS JEST GÓRĄ MORIA. Tym razem wiersz Jacka Kaczmarskiego zakończył konferencję.

Niedzielna Eucharystia była ostatnim punktem rekolekcji. W homilii ks. Miczyński uświadomił nam, iż najważniejsze jest przejście przez rzeczywistość będąc podobnym do Boga. Chleb powszedni to potrzeba Jezusa (Eucharystia). Opowiedział o swoim doświadczeniu z osobą bł. Chiary Badano i jej rodziny. I znów wiersz P. Gintrowskiego był ostatnim akapitem kazania.

W trakcie tych dwudniowych rekolekcji modliliśmy się wspólnie Liturgią Godzin, był czas na Drogę Krzyżową, a także Koronkę do Bożego Miłosierdzia i Gorzkie Żale. Była też Adoracja Najświętszego Sakramentu w Kaplicy Biskupiej.

Mieliśmy również okazję zobaczyć interesującą wystawę poświęconą Maxowi Bahrowi, jednemu ze znamienitszych obywateli dawnego Landsberga – Dom Biskupi to przecież jego dawna rezydencja. Po wystawie oprowadził nas ks. Tadeusz Kuźmicki – ojciec duchowny seminarium.

W rekolekcjach wzięło udział 30 osób, zdecydowana większość z nich zjadła wspólnie smaczny sobotni obiad w restauracji „Kogel Mogel”.

Również większość z uczestników bezpośrednio po zakończeniu rekolekcji znalazła jeszcze chwilę czasu w wspólną modlitwę przy grobie Szefa.

Podziękowania składamy księdzu rekolekcjoniście, naszemu „Miczowi” za trud przygotowania i podróży, za żarliwość w głoszeniu nauk, za bardzo osobiste świadectwa i za poezje bardów naszych czasów.

Podziękowania składamy naszym gospodarzom z wyższego seminarium duchownego w Gorzowie, którzy udostępnili nam swoje pomieszczenia, w tym Kaplicę Biskupią i refektarz (na przerwy kawowe).

Dziękujemy Leszkowi Weichertowi za organizacyjne przygotowanie całego wydarzenia, a naszym dziewczynom za pyszne ciasta, które zniknęły w czasie kilku przerw na kawę.

Więcej materiałów można znaleźć w zakładce Zasoby/Zdjęcia i video, czyli tutaj:

https://www.flickr.com/photos/148047825@N04/albums/72177720332850929/