Razem, jako chrześcijanie i muzułmanie, powinniśmy być czynnymi strażnikami nadziei

Muzułmanie i chrześcijanie mają najważniejszą podstawę do prawdziwego i szczerego dialogu. Jest nią wiara w Boga – wspólnego, Jedynego Boga – czytamy w oświadczeniu Rady Wspólnej Katolików i Muzułmanów.

Publikujemy tekst oświadczenia Rady Wspólnej Katolików i Muzułmanów na XXVI Dzień Islamu w Kościele katolickim w Polsce.

*

Jak co roku 26 stycznia 2026 roku obchodzimy Dzień Islamu w Kościele katolickim w Polsce. W tym roku robimy to po raz dwudziesty szósty. Tego­roczne hasło Dnia Islamu brzmi: „Chrześcijanie i muzułmanie: Kim mamy na­dzieję wspólnie się stać” i jak zwykle nawiązuje ono do orędzia watykańskiej Dykasterii ds. Dialogu Międzyreligij­nego, kierowanego do wyznawców islamu na zakończenie muzułmańskiego miesiąca postu.

W orędziu tym prze­bija troska o przyszłość, o to, co czeka nas w czasach tak burzliwych i niepewnych. Ludzie w dzisiejszym świecie, bez względu na wyznanie, chcą mieć nadzieję na to, iż przyszłość będzie lepsza niż czas bieżący. Ufają, iż tak bę­dzie. Osoby wierzące, tak chrześcijanie jak i muzułmanie, pokładają ufność w Bogu, a wyrażają ją w swoich modli­twach.

WIĘŹ – wspieraj niezależne media katolickie!

Więź.pl to pogłębiona publicystyka, oryginalne śledztwa dziennikarskie i nieoczywiste podcasty – wszystko za darmo! Tu znajdziesz lifestyle myślący, przestrzeń dialogu, personalistyczną wrażliwość i opcję na rzecz skrzywdzonych.

Czytam – WIĘŹ jestem. Czytam – więc wspieram

W tegorocznym haśle, motywie przewodnim XXVI Dnia Islamu, przebija pytanie o nadzieję i wspólnotowość, bo w świecie, w którym jest tak wiele konfliktów, niesprawiedliwości i niepewności co do naszej przyszłości, in­stynktownie poszukujemy braterstwa z innymi ludźmi, wyrażamy swoją solidarność z krzywdzonymi, bez względu na wyznawaną religię.

Ufność w Bogu prowadzi do braterstwa, bo wszyscy ludzie są stworzeniami szczególnie przez Boga umiłowa­nymi. Braterstwo ludzi, rozumiane jako otworzenie się na troski innych, jest możliwe tylko tam, gdzie odbywa się autentyczny dialog. Muzułmanie i chrześcijanie mają najważniejszą podstawę do prawdziwego i szczerego dialogu. Jest nią wiara w Boga, wspólnego, Jedynego Boga.

W watykańskim orędziu czytamy:

Wartości, jakie dzielimy, takie jak: sprawiedliwość, współczucie i szacunek dla stworzenia, powinny inspiro­wać nasze działania i nasze relacje.

W Koranie zaś odnajdujemy werset o treści:

On powiedział: „O ludu mój! […] ja chcę tylko waszego udoskonalenia, na
miarę moich możliwości. Moja nadzieja na pomyślność jest tylko u Boga!
Jemu zaufałem i do Niego się nawracam!

Natomiast w „Liście do Efezjan” (R4, w 4) możemy przeczytać:

Jedno jest Ciało i jeden Duch, bo też zostaliście wezwani do jednej nadziei, jaką daje wasze powołanie.

Nadzieja to także optymizm. Możemy go wzmocnić przez nasze wspólne, świadectwo wiary. o ile dialog od­bywać się będzie w duchu szczerości, to nie jest możliwe, aby strony dialogu nie darzyły się szacunkiem. Wtedy otwiera się szansa na życie we wspólnocie duchowej, pozbawionej dyskryminacji i przemocy.

Razem, jako chrześcijanie i muzułmanie, powinniśmy być czynnymi strażnikami nadziei, iż tak może się stać. Niech i nasze dzisiejsze spotkanie z okazji XXVI Dnia Islamu chociaż w minimalnym stopniu przybliży nas do tego celu.

w imieniu członków Rady Wspólnej Katolików i Muzułmanów:
Agata Skowron-Nalborczyk – współprzewodnicząca ze strony katolickiej
Krzysztof Mucharski – współprzewodniczący ze strony muzułmańskiej