“Ratio” to nie dzieło jednego

salezjanie.waw.pl 1 godzina temu

Wieczorem 13 lipca miało miejsce kolejne “słówko na dobranoc” przedstawiciela Rady Generalnej. Tym razem skierował je do współbraci “Sacro Cuore” ks. Silvio Roggia, radca generalny ds. formacji, który przybliżył w nim piąte wydanie “Ratio Fundamentalis Formationis”, niedawno zatwierdzone przez Przełożonego Generalnego i jego Radę.

Na wstępie swojego wystąpienia ks. Roggia posłużył się sugestywnym obrazem: walizką, symbolem „długiej podróży” — nie tylko tej, która doprowadziła do opublikowania tekstu, ale przede wszystkim tej, która właśnie się rozpoczyna, a która została określona przez niego samego jako „podróż trwającą dłużej niż te ostatnie pięć lat”.

Wspólna droga, a nie owoc pracy jednej osoby

Radca zaznaczył, iż nowa wersja “Ratio” nie jest dziełem „jakiegoś jednego wybitnego umysłu”, ale owocem szeroko zakrojonego procesu konsultacji i wkładu wielu osób, co dojrzewało z upływem czasu, i gdzie punktem wyjścia były wytyczne KG28. Podkreślił przy tym, iż proces ten zyskał choćby dzięki opóźnieniom, które mu towarzyszyły.

Ks. Roggia powiedział, iż w lipcu 2023 roku cel wydawał się już bliski, a wersja robocza dokumentu nr 22 była niemal ostateczna. Jednak szereg czynników spowodował wydłużenie tego procesu — było to opóźnienie, które radca określił jako „opatrznościowe”.

Aby zilustrować całą ideę, dokonał historycznego zestawienia: w 1426 roku we Florencji Brunelleschi stanął przed zadaniem zbudowania kopuły kościoła “Santa Maria del Fiore” bez możliwości skorzystania z tradycyjnego rusztowania z powodu braku wystarczającej ilości drewna. Z tej trudności zrodziło się jego genialne rozwiązanie: kopuła samonośna, zbudowana z cegieł ułożonych w jodełkę. I podobnie w tym przypadku, jak stwierdził ks. Roggia, wydłużenie terminów pozwoliło na uwzględnienie w “Ratio” również wskazań KG29, co łączyło się z przekazaniem do analizy kolejnych wersji roboczych “Ratio”; w tym kontekście również zażartował, parafrazując znane przysłowie, które w tym przypadku przybrało taką oto formę: “Jedno ratio dziennie trzyma lekarza z dala od ciebie”.

Struktura tekstu: pierwsze 150 stron

Opisując tę pozycję — „bardzo małą, bardzo lekką, ważącą zaledwie 1100 gramów” — ks. Roggia zachęcił, by nie zrażać się jej pozorną objętością. Wyjaśnił, iż to, co istotne, znajduje się na pierwszych 150 stronach: nie jest to encyklopedia, ale esencja 25 lat nauczania, kapituł generalnych i refleksji, w tym wskazówek papieża Franciszka skierowanych do uczestników KG28 dotyczących systemu prewencyjnego jako zasady inspirującej formację.

Do najważniejszych nowości wymienionych przez radcę generalnego należą następujące:

– Wymiary formacji rozszerzają się z czterech poprzednich (określonych w “Ratio” z 2000 roku, inspirowanej dokumentem Pastores Dabo Vobis) do pięciu: ludzki i braterski, duchowy, intelektualny i kulturowy, wychowawczo-duszpasterski oraz charyzmatyczny – ten ostatni został określony przez ks. Roggię jako ten, który „nadaje całości odpowiedni charakter”;
– Szósty rozdział, poświęcony komunikacji społecznej i kierowaniu formacją, odwraca klasyczny schemat: nie zaczyna się od poziomu światowego, by przejść do lokalnego, ale od osoby – „zawsze pierwszy jest formator” – by następnie przejść przez poziomy lokalny, inspektorialny, regionalny i światowy. Nowością jest postulat dotyczący opracowania regionalnego programu formacji: po opracowaniu jednego, uniwersalnego “Ratio”, Rada postanowiła zwrócić się do każdego Regionu z zaleceniem dotyczącym dostosowania i kontekstualizacji tego dokumentu;

– Rozdział 7, który dotyczy etapów formacji początkowej, gdzie kładzie się nacisk na rozeznanie powołania już od etapu przedformacyjnego, co ma się odbywać we współpracy z sektorem duszpasterstwa młodzieży;
– Rozdział 8, całkowicie nowy, który poświęcony jest specjalizacji, delikatnemu etapowi, który w przypadku wielu współbraci łączy się z latami studiów, a który stanowi również jeden z momentów największego ryzyka odejścia ze Zgromadzenia. Ks. Roggia podkreślił tutaj konieczność odpowiednio wczesnego przygotowania współbraci mających podjąć odpowiedzialne zadania na wysokim szczeblu, dbając o ich odpowiednie kompetencje;
– Dział, który oznaczony jest kolorem żółtym, a który zawiera kryteria i “profile dojrzałości” dla wszystkich etapu, pomyślane nie jako narzędzia do „rozwiązywania problemów”, ale jako lustro służące do określenia kryteriów wejściowych i końcowych każdej drogi formacyjnej.

Już zamówiono tysiące egzemplarzy

Jeśli chodzi o dystrybucję, początkowo chciano ograniczyć się wyłącznie do wersji cyfrowej. Ostatecznie zdecydowano o wydrukowaniu co najmniej dwóch egzemplarzy na każdą wspólnotę: po jednym dla wszystkich formatora, po jednym dla wszystkich członka Rady inspektorialnej oraz po jednym dla wszystkich młodego salezjanina w formacji początkowej. I tu zaskoczenie: zamówiono już prawie 13 tys. egzemplarzy na całym świecie.

Na zakończenie swojego wystąpienia ks. Roggia podziękował w szczególności tłumaczom – pracującym nad wersjami w językach hiszpańskim, angielskim, francuskim, portugalskim, wietnamskim, koreańskim, czeskim, flamandzkim i wielu innych językach – za ogromną pracę, jaką wykonali, zachęcając wszystkich, aby sprawili, by te pięć pierwszych rozdziałów Ratio „trafiło do serca”, na wzór deszczu, o którym wspominał prorok Izajasz w czytaniu z poprzedniej niedzieli.

Idź do oryginalnego materiału