Biada tobie, Korozain, biada tobie, Betsaido, gdyż jeżeli w Tyrze i Sydonie dokonały się znaki, które działy się u was, dawno już w worze i prochu nawróciłyby się. (Mt 11,21)
οὐαί σοι, Χοραζίν, οὐαί σοι, Βηθσαϊδά· ὅτι εἰ ἐν Τύρῳ καὶ Σιδῶνι ἐγένοντο αἱ δυνάμεις αἱ γενόμεναι ἐν ὑμῖν, πάλαι ἂν ἐν σάκκῳ καὶ σποδῷ μετενόησαν.
Væ tibi Corozain, væ tibi Bethsaida: quia, si in Tyro, et Sidone factæ essent virtutes quæ factæ sunt in vobis, olim in cilicio, et cinere pœnitentiam egissent.
Proch w kontekście nawrócenia, przypomina kondycję duchową każdego ucznia Jezusa. Utrzymuje w stanie pokory, pozwala z głębokości wołać ku Panu. Tym bardziej zdumiewa nas Miłosierdzie, które podnosi z prochu biedaka, bo go wśród książąt posadzić. Ten proch jakim jestem może stać się świadkiem znaków – Bożej mocy, która daje się poznać na drogach nawrócenia i nawracania się.
