Ewangeliczny opis wskrzeszenia Łazarza stanowi podstawę dla trzeciego skrutynium – „badania ducha”, jakiemu byli (są) poddawani katechumeni. Wskrzeszenie umarłego, leżącego cztery dni w grobie (w tradycji biblijnej oznaczających ostateczną, fizyczną śmierć oraz stan rozkładu), jest znakiem odnoszącym się do stanu człowieka, z którego może wyrwać jedynie Bóg. W piątą niedzielę Wielkiego Postu Kościół wyprasza wybranym do chrztu łaskę uwolnienia spod władzy złego ducha, aby od zmartwychwstałego Chrystusa mogli otrzymać nowe życie i dawać o Nim świadectwo. „Skoro zaś Chrystus w was mieszka, ciało wprawdzie podlega śmierci ze względu na skutki grzechu, duch jednak ma życie na skutek usprawiedliwienia” – tłumaczy św. Paweł. „A o ile mieszka w was Duch Tego, który Jezusa wskrzesił z martwych, to Ten, co wskrzesił Chrystusa Jezusa z martwych, przywróci do życia wasze śmiertelne ciała mocą mieszkającego w was swego Ducha”.
1 godzina temu
