Powierzać z ufnością (פָּקַד paqad)

W ręce Twoje powierzam ducha mojego, Ty mnie wybawiłeś, Panie, Boże wierny! (Ps 31,6)

‎ בְּיָדְךָ אַפְקִיד רוּחִי פָּדִיתָה אוֹתִי יְהוָה אֵל אֱמֶת׃

εἰς χεῖράς σου παραθήσομαι τὸ πνεῦμά μου ἐλυτρώσω με κύριε ὁ θεὸς τῆς ἀληθείας.

In manus tuas commendo spiritum meum; redemisti me, Domine, Deus veritatis.

Psalmista doświadcza ogromnego cierpienia — „słabnie jego oko od smutku” (Ps 31,10), czuje się opuszczony i odrzucony (Ps 31,13). A jednak w tej pozornie beznadziejnej sytuacji jest przekonany, iż Bóg jest blisko i iż jest wierny. Dlatego z ufnością powierza Mu całe swoje życie: „w Twoje ręce powierzam ducha mego”. Te same słowa wypowiada Jezus na krzyżu oraz św. Szczepan. To zawierzenie nie jest “ostatnią deską ratunku”, ale opiera się na głębokim przekonaniu o wierności Boga. On jest wierny i w Jego rękach mogę czuć się najbezpieczniej, choćby jeżeli mój świat wydaje się walić.