Pokora (ταπεινοφροσύνη tapeinofrosynē)

Wszyscy zaś wobec siebie wzajemnie przyobleczcie się w pokorę, Bóg bowiem pysznym się sprzeciwia, a pokornym łaskę daje. (1P 5,5)

Ὁμοίως, νεώτεροι, ὑποτάγητε πρεσβυτέροις· πάντες δὲ ἀλλήλοις τὴν ταπεινοφροσύνην ἐγκομβώσασθε, ὅτι ὁ θεὸς ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται, ταπεινοῖς δὲ δίδωσιν χάριν.

Similiter adolescentes subditi estote senioribus. Omnes autem invicem humilitatem insinuate, quia Deus superbis resistit, humilibus autem dat gratiam.

Pokora jest prawdą o sobie. Nie ma nic piękniejszego, jak spotkanie z prawdziwym człowiekiem, czyli z osobą pokorną. A prawda o człowieku jest piękna. Jest stworzony na obraz i podobieństwo samego Boga, jest koroną wszelkiego stworzenia, posiada wielką godność, potrafi zrobić wiele dobrego, jest zdolny wierzyć i poznać Boga, zanieść światło nadziei, umie kochać, przekazywać życie, potrafi mówić, pisać i czytać, tańczyć i śpiewać. Zapraszam więc do garderoby i włożenia królewskiej szaty pokory.

Fot.P.P