Po dwutygodniowym pobycie w szpitalu w Dąbrowie Białostockim zmarł 26 lipca 2026 roku
ks. Ignacy Chodźko – kapłan salezjanin, wykładowca, rekolekcjonista i duszpasterz. Odszedł do Pana w wieku 92 lat, przeżywszy 71 lat w zgromadzeniu zakonnym oraz 64 lata w kapłaństwie.
Ks. Ignacy Chodźko urodził się 16 kwietnia 1935 roku w Kolnicy. W 1954 r. zdał maturę
w Niższym Seminarium Duchownym prowadzonym przez salezjanów w Różanymstoku. Do
Towarzystwa Salezjańskiego wstąpił w 1954 roku, rozpoczynając nowicjat w Czerwińsku nad Wisłą.
Pierwsze śluby zakonne złożył 21 sierpnia 1955 roku. Po studiach filozoficznych i teologicznych oraz
okresach pracy wychowawczej i duszpasterskiej przyjął święcenia kapłańskie 9 czerwca 1963 roku w
Lądzie nad Wartą. Przez kolejne dziesięciolecia pełnił liczne posługi w dziełach salezjańskich w
Polsce i za granicą. Był wykładowcą seminariów duchownych w Lądzie nad Wartą, Woźniakowie i
Łodzi, opiekunem alumnów oraz katechetą. Pogłębiał swoją wiedzę podczas studiów z homiletyki na
Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie oraz z duchowości na Papieskim Uniwersytecie
Salezjańskim w Rzymie.
Znaczącym etapem jego życia była jedenastoletnia posługa w Polskiej Misji
Katolickiej w Berlinie, gdzie w latach 1989-2000 pracował jako duszpasterz Polonii. Po powrocie do
kraju pełnił funkcję spowiednika w studentacie teologicznym w Łodzi, a od 2008 roku aż do śmierci
posługiwał w Różanymstoku jako współpracownik w duszpasterstwie.
Kapłani, współbracia zakonni oraz wierni pamiętają ks. Ignacego jako człowieka głębokiej
wiary, oddanego wychowaniu młodzieży, formacji przyszłych kapłanów i gorliwej posłudze
duszpasterskiej.
We wtorek, 28 lipca, po wieczornej mszy św. w kaplicy Miłosierdzia Bożego w różanostockiej
bazylice Ofiarowania NMP odbyło się modlitewne czuwanie przy wystawionym ciele zmarłego z
udziałem księży salezjanów, sióstr salezjanek, miejscowej wspólnoty współpracowników salezjańskich, rodziny zmarłego, parafian i gości. Odmówione zostały wszystkie części różańca wraz z rozważaniami poszczególnych tajemnic a na zakończenie modlitwa Anioł Pański. Całość prowadzona była przez Celinę Sanik koordynator Centrum Lokalnego Stowarzyszenia Salezjanów
Współpracowników przy Parafii Ofiarowania NMP w Różanymstoku.
Uroczystości pogrzebowe odbyły się w środę, 29 lipca 2026 roku. O godzinie 11.00 odmówiona została modlitwa różańcowa. Pół godziny później rozpoczęła się msza święta koncelebrowana przez 38 kapłanów. Przewodniczył jej ks. bp Tadeusz Bronakowski biskup pomocniczy Diecezji Łomżyńskiej. W koncelebrze uczestniczyli: ks. bp Witold Mroziewski z USA, biskup pomocniczy Diecezji Brooklyn i Inspektor ks. Tadeusz Jarecki, przełożony Inspektorii Warszawskiej Św. Stanisława Kostki, salezjanie i księża diecezjalni z Archidiecezji Białostockiej, Diecezji Ełckiej i Diecezji Łomżyńskiej a wśród nich ks. kan. Jerzy Krysztopa, siostrzeniec zmarłego, proboszcz Parafii Przemienienia Pańskiego i kustosz Sanktuarium bł. Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Zuzeli, ks. bp Tadeusz na początku Eucharystii wygłosił słowo do zgromadzonych w kościele. Wiele miejsca poświęcił w nim godności powołania kapłańskiego, osobie zmarłego ks. Ignacego i inspirujący wpływ na jego własne powołanie. Następnie zostały odśpiewane egzekwie, których wykonanie poprowadzili organista i ks. Wojciech Witkowski SDB z Żyrardowa. Homilię wygłosił ks. dr Piotr Przesmycki posługujący od 3 lat w Sanktuarium Różanostockim. Przedstawił w niej etapy życia oraz dokonania duszpasterskie i pedagogiczne zmarłego współbrata. Charakteryzując ostatnie 18 lat życia księdza Ignacego w Różanymstoku stwierdził, iż jego każdy dzień zamykał się trójkącie plebania, konfesjonał, ołtarz. Przypomniał też znaczący fakt, iż jako absolwent Niższego Seminarium Duchownego odebrał świadectwo maturalne 30 czerwca 1954 roku w momencie, gdy kierowani przez Moczara funkcjonariusze UB i milicji przejmowali budynki likwidowanego przez nich zakładu salezjańskiego. Po komunii przyszedł czas na pożegnalne przemówienia pożegnalne i wyrazy współczucia dla bliskich zmarłego. W imieniu salezjanów wypowiedział się ks. Inspektor. Wyraził się z uznaniem o posłudze ks. Ignacego. Wspominał na bardzo pozytywne osobiste doświadczenia z okresu, gdy zmarły był wykładowcą. W imieniu rodziny wystąpił ks. Jerzy Krysztopa. Podziękował biskupom obecnym na mszy św., ks. Inspektorowi, pozostałym kapłanom koncelebransom i obecnym na pogrzebie, a ponadto ks. proboszczowi Józefowi Grochowskiemu i salezjanom posługującym w różanostockiej parafii za opiekę i troskę w ostatnim okresie jego życia. Przedstawił drogę do kapłaństwa ks. Ignacego dodając, iż kapłanem był również zmarły przed wielu laty jego rodzony brat ks. Kazimierz Chodźko. Ks. Jerzy podał też znaczący w rodzinie fakt śmierci ojca ks. Ignacego, który został zamordowany w 1944 roku przez sowietów z motywów politycznych. Za pełną oddania pracę w Polskiej Misji Katolickiej w Berlinie podziękował jej ówczesny dyrektor ks. Marek Kędzierski sdb w tej chwili proboszcz Polskiej Misji Katolickiej w Chemnitz. Po ks. Marku głos zabrał burmistrz Dąbrowy Białostockiej Artur Gajlewicz. Wypowiedział słowa wdzięczności za posługę jako duszpasterza i spowiednika dla dobra duchowego mieszkańców gminy oraz parafian i pielgrzymów.
Po Eucharystii ciało zmarłego zostało odprowadzone do grobowca salezjańskiego na cmentarzu w Różanymstoku. Odprowadzającym był ks. bp Witold Mroziewski. W dziejach Sanktuarium Matki Bożej Różanostockiej był to pierwszy przypadek, kiedy zmarłego kapłana żegnało dwóch księży biskupów. Obydwaj pochodzą z Rejonu Augustowskiego Diecezji Ełckiej, rodzinnych stron ks. Ignacego, którego znali też osobiście. Na uwagę zasługuje fakt, iż z tych samych okolic pochodził zmarły 11 lat temu ks. bp Tadeusz Zawistowski pochowany w Sztabinie i obecny biskup
pomocniczy ełcki ks. bp Dariusz Zalewski.
Tadeusz Możejko SSW
