Oznajmienie (ἀπόδειξις – apodeiksis)

oznajmienie, ukazanie, wykazanie, dowód

A mowa moja i moje głoszenie nauki nie miały nic z uwodzących przekonywaniem słów mądrości, ale były ukazywaniem ducha i mocy. (1Kor 2,4)

Kαὶ ὁ λόγος μου καὶ τὸ κήρυγμά μου οὐκ ἐν πειθοῖ[ς] σοφίας [λόγοις] ἀλλ᾽ ἐν ἀποδείξει πνεύματος καὶ δυνάμεως.

Et sermo meus et praedicatio mea non in persuasibilibus sapientiae verbis sed in ostensione Spiritus et virtutis.

Apostoł Paweł używa poświadczonego w logice i filozofii słowa ἀπόδειξις (oznaczającego tam niepodważalny dowód logiczny), aby postawić nad ludzką retoryką działanie samego Pana Boga. Prawdziwym „dowodem” na autentyczność Ewangelii nie są wyszukane argumenty, czy uwodzenie słowem ludzkim ale widoczne działanie Ducha Świętego oraz Jego moc, zmieniająca życie ludzi. prawdopodobnie poprzednie doświadczenie św. Pawła z Aten, gdzie na Areopagu jako retor błyszczał słowem i mądrością, a osiągnął niewiele, sprawiło, iż posługując wspólnocie w Koryncie, poddał się on zupełnie działaniu Pana i Jemu powierzył chrześcijan z Achai. Sam przecież stwierdza: „postanowiłem, będąc wśród was, nie znać niczego więcej, jak tylko Jezusa Chrystusa, i to ukrzyżowanego” (1Kor 2,2).