Osiągnąć, doprowadzić do końca (גָּמַר gamar)

Pan za mnie wszystkiego dokona. Panie, na wieki trwa Twoja łaska, nie porzucaj dzieła rąk Twoich! (Ps 138,8)

‎ יְהוָה יִגְמֹר בַּעֲדִי יְהוָה חַסְדְּךָ לְעוֹלָ֑ם מַעֲשֵׂי יָדֶיךָ אַל־תֶּרֶף׃

κύριος ἀνταποδώσει ὑπὲρ ἐμοῦ κύριε τὸ ἔλεός σου εἰς τὸν αἰῶνα τὰ ἔργα τῶν χειρῶν σου μὴ παρῇς.

Dominus perficiet pro me; Domine, misericordia tua in saeculum: opera manuum tuarum ne despicias.

Hebrajski czasownik גָּמַר (gāmar) występuje zaledwie pięć razy w Starym Testamencie — i za każdym razem w Księdze Psalmów. Oznacza doprowadzenie czegoś do stanu pełnego i zakończonego. W Piśmie Świętym odnosi się do zakończenia zła, wypełnienia Bożych obietnic oraz realizacji planów Boga wobec człowieka. Nie chodzi tu jedynie o przerwanie jakiegoś działania, ale o jego pełne dopełnienie. To, co Bóg — lub człowiek — rozpoczął, zostaje doprowadzone do zamierzonego rezultatu. Czasownik ten podkreśla niezachwianą wierność Boga, który zawsze dopełnia to, co zamierzył. On nie tylko rozpoczyna jakieś dzieło, ale zawsze doprowadza je do końca. Co więcej, Bóg doprowadza do końca choćby to, co my zaczęliśmy, a czasem nie umiemy, lub nie mamy już siły dokończyć.

Dzisiejsze Słowo przypomina więc, iż Bóg wypełnia swoje plany wobec mnie, bo jest WIERNY. On nie porzuca “dzieła rąk swoich”.