Oko (עַיִן ʻayin)

Oto oko Pana nad tymi, którzy się Go boją, nad tymi, co ufają Jego łasce,
Ps 33, 18

תהל’ 33:18: „הִנֵּ֤ה עֵ֣ין יְ֭הוָה אֶל ־יְרֵאָ֑יו לַֽ מְיַחֲלִ֥ים לְ חַסְדֹּֽו ׃”

Rzeczownik עַיִן pojawia się około 887 razy w Biblii. W swoim znaczeniu zawiera zarówno narządu wzroku jak i przenośne baczenie na coś lub kogoś. Jest także słowem używanym na określenie źródła. Jest to swoją drogą interesująca zbieżność, której wyjaśnienie pozostaje w sferze przypuszczeń. Być może wynika z podobieństwa kształtu albo z faktu, iż z oka wypływa łza, a ze źródła woda. Już samo Boże patrzenie na rzeczywistość ma moc zmiany. Chrystus niejednokrotnie posługuje się wzrokiem, aby dotrzeć do człowieka (Mt 9,9; Mk 10,21). Intuicyjnie wyczuwamy, gdy ktoś na nas patrzy i staramy się doprowadzić do spotkania oczu. Pan nieustannie opatrznościowo spogląda na naszą codzienność.