Ocalić (יָשַׁע yâša‘)

Pan jest blisko skruszonych w sercu i ocala złamanych na duchu. (Ps 34,19)

קָרֹ֣וב יְ֭הוָה לְנִשְׁבְּרֵי־לֵ֑ב וְֽאֶת־דַּכְּאֵי־ר֥וּחַ יוֹשִֽׁיעַ׃

ἐγγὺς κύριος τοῖς συντετριμμένοις τὴν καρδίαν καὶ τοὺς ταπεινοὺς τῷ πνεύματι σώσει.

Iuxta est Dominus iis, qui contrito sunt corde, et confractosspiritu salvabit.

Bóg, który jest blisko człowieka, widzi z czym się człowiek zmaga, co przeżywa. Nigdy nie zostawia go samego, choć w doświadczeniu cierpienia i trudu czy choroby i śmierci bliskich tak się nam może wydawać. Bóg widzi dalej i więcej. Bóg naprawdę jest tym, który ocala, wybawia, ratuje. Wiara w to w sposób naturalny daje nam nadzieję, na to, iż to z czym się zmagamy, nie będzie trwało wiecznie, a cierpień teraźniejszych nie można stawiać na równi z przyszłą chwałą, która ma się w nas objawić (Rz 8,18). Wiara zaś i nadzieja pozwalają nam doświadczyć miłości Bożej i niejako uzdalniają nas do głębokiej i szczerej miłości.