Obrzęd poświęcenia się rodziny Najświętszemu Sercu Pana Jezusa.

Zdjęcie: Serce Jezusa rodzina

Intronizacja Najświętszego Serca Jezusowego na Króla rodziny.

Nabożeństwo do Najśw Serca Jezusa w praktyce i w teorii 1933

Ceremoniał intronizacji Najświętszego Serca Jezusowego na Króla rodziny.

Potwierdzony i odpustami obdarzony przez Papieży: Piusa X, Benedykta XV i Piusa XI i zgodnie z odpowiedzią św. Penitencjarii z dnia 1 marca 1918 r. ogłoszony w Acta Apostolicae Sedis dn. 1 kwietnia 1918 r.

Metoda W. O. Mateo Crawley’a.

Ustawia się wizerunek Najświętszego Serca, który może być posągiem, malowidłem lub ryciną wykonaną możliwie artystycznie, w salonie, na miejscu honorowym, dla oddania hołdu Najwyższej Władzy Jezusa Chrystusa, tak mało uznawanej.

W dniu oznaczonym na intronizację, na której wszyscy członkowie rodziny są obecni, wszyscy się schodzą do salonu, względnie do najpiękniejszego pokoju. Kapłan, ubrany w komżę i stułę, poświęca według rytuału wizerunek Najświętszego Serca, przystrojony w światło i kwiaty.

Poświęcenie wizerunku Boskiego Serca.

Kapłan ubrany w komżę i stułę poświęca wizerunek Najświętszego Serca.

V. Adiutorium nostrum in Nomine Domini. R. Qui fecit Coelum et terram. V. Dominus vobiscum. R. Et cum spiritu tuo. V. Oremus. Omnipotens sempiterne Deus, qui Sanctorum Tuorum imagines (sive effigies) sculpi, aut pingi non reprobas, ut quoties illas oculis corporis intuemur, toties eorum actus et sanctitatem ad imitandum memoriaeoculis meditemur, hanc, quaesumus, imaginem (seu sculpturam) in honorem et memoriam Sacratissimi Cordis Unigeniti Filii tui Domini Nostri Iesu Christi adaptatam bene†dicere et sancti†ficare digneris; et praesta, ut quicumque coram illa Cor Sacratissimum Unigeniti Filii Tui suppliciter colere et honorare studuerit, illius meritis et obtentu, a te Gratiam in praesenti, et Aeternam Gloriam obtineat in futurum. Per Christum Dominum nostrum.

V. Wspomożenie nasze w Imieniu Pana, R. Który stworzył Niebo i ziemię. V. Pan z wami R. I z duchem twoim. Módlmy się. Wszechmogący Wiekuisty Boże, nie zabroniłeś rzeźbić lub malować wizerunków Świętych Twoich, ażebyśmy, ilekroć oczyma ciała na nie spoglądamy, tylekroć ich uczynki i świętość oczyma duszy rozważali ku własnemu uświęceniu. Racz ten obraz (tę rzeźbę) ku czci i pamięci Najświętszego Serca Jednorodzonego Syna Twojego, Pana naszego Jezusa Chrystusa, sporządzony, pobłogo†sławić i po†święcić. Spraw też, aby, ktokolwiek przed tym wizerunkiem będzie się starał pokornie uczcić i uwielbić Najświętsze Serce Jednorodzonego Syna twojego, na mocy jego zasług i pośrednictwa otrzymał od Ciebie teraz Łaskę, a w przyszłości Chwałę Wiekuistą. Przez Chrystusa Pana naszego.

R. Amen.

Po tej modlitwie kropi wizerunek wodą święconą. Po poświęceniu kapłan sam, a w razie niemożności ojciec lub inny członek rodziny zawiesza lub stawia wizerunek Najświętszego Serca na miejscu zaszczytnym, specjalnie na to przygotowanym. Wszyscy stojąc odmawiają następnie na głos Wierzę w Boga, aby w ten sposób cała rodzina zaświadczyła wyraźnie swoją Wiarę.

Skład apostolski. Wierzę w Boga.

Kapłan przypomina:

1. czego Pan nasz spodziewa się po rodzinach, które poświęciły mu się w sposób szczególniejszy,
2. błogosławieństwa osobliwsze i przeobfite, których są przedmiotem,
3. wielki obowiązek dla rodziny ponawiania stale tej konsekracji jako wspólnej modlitwy rodzinnej.

Modlitwa przygotowawcza, odczytywana przez kapłana lub jego zastępcę w razie przeszkody, uznanej przez Biskupa diecezjalnego.

Następnie wszyscy uklękną, a kapłan odmówi następującą modlitwę.

Panie Jezu, racz odwiedzić to mieszkanie w towarzystwie Swej Matki Najświętszej, i zlej na szczęśliwych mieszkańców tej siedziby Łaski, które przyrzekłeś rodzinom szczególnie poświęconym Twemu Boskiemu Sercu. Ty Sam, o Zbawicielu świata, objawiając się Służebnicy Swojej, Św. Małgorzacie-Marii, zażądałeś w zamiarze pełnym Miłosierdzia uroczystego hołdu powszechnej miłości dla Swego Boskiego Serca, które tak bardzo umiłowało ludzi, a tak mało doznaje od nich wzajemności! Rodzina tu zebrana spieszy odpowiedzieć na twoje wezwanie i chcąc uczynić zadość za oddalenie się i odstępstwo tylu dusz, ogłasza Ciebie, o Boskie Serce, swoim miłościwym Władcą i poświęca Ci nieodwołalnie swoje radości, znoje i smutki, teraźniejszość i przyszłość tego ogniska domowego, które chce należeć odtąd wyłącznie do Ciebie.

Błogosław tedy wszystkim obecnym, błogosław także tym, których z Woli Niebios śmierć nam zabrała, błogosław nieobecnym, o Jezu! W Imię Najświętszej Panny Maryi błagamy Cię, o Serce pełne miłości, racz założyć w tym domu królestwo miłości! Rozlej na wszystkich jego członków twego ducha wiary, świętości i czystości. Bądź jedynym Mistrzem naszych dusz, oderwij je od świata i bezrozumnych jego próżności. Otwórz im, Panie, uwielbienia godną Ranę Swego Serca Litościwego, i strzeż ich tam jako w arce zbawienia, bo są Twoimi do samego życia wiecznego!

Niech żyje wśród nas zawsze miłowane, błogosławione i wielbione Serce triumfujące Jezusa! Amen!

AKT POŚWIĘCENIA RODZIN.

Formuła konieczna dla pozyskania odpustu. (Tekst zatwierdzony przez Piusa X na prośbę Prok. Gener. Kongr. Najśw. Serc Jezusa i Maryi, Picpus. Reskrypt 19 maja 1908 r. Concordat cum originali. In S. Poenitentiaria apost., die 22 Junii 1918. L. S. Jo. Bapt. MENGHINI, subst. pro indulgentiis.)

Najświętsze Serce Jezusa, — Tyś objawiło Św. Małgorzacie Marii, — iż pragniesz panować nad rodzinami chrześcijańskimi.

Oto przychodzimy dzisiaj, — aby ogłosić Twoje najwyższe królowanie nad naszą rodziną. — Chcemy odtąd żyć Twoim Życiem, — chcemy rozwijać wśród siebie cnoty, — którym już tu na ziemi przyrzekłeś pokój, — chcemy odpędzić od nas daleko ducha światowego, którego przekląłeś.

Panuj nad naszymi umysłami — przez prostotę naszej wiary, — króluj nad sercami — przez miłość bezgraniczną — jaką goreją ku Tobie, — a której płomienie podtrzymywać będziemy — przez częste przyjmowanie Twej Boskiej Eucharystii.

Racz, o Boskie Serce, — przewodniczyć naszym zebraniom, — błogosławić naszym przedsięwzięciom duchowym i doczesnym, — oddalać troski, — uświęcać nasze radości, — osładzać cierpienia.

A o ile kto z nas miałby nieszczęście zasmucić Ciebie, — przypomnij mu, o Serce Jezusa, — iż jesteś dobre i miłosierne dla pokutującego grzesznika. — Gdy zaś wybije godzina rozłąki, — gdy śmierć rzuci na nas cień smutku i żałoby, — poddamy się wszyscy, — odchodzący i pozostający, — Twym Odwiecznym Wyrokom. — Pociechą wówczas będzie nam myśl, — iż przyjdzie dzień, — gdy cała nasza rodzina — w Niebie złączona, — będzie opiewać na wieki Twoją Chwałę i Twoje Dobrodziejstwa.

Niech Niepokalane Serce Maryi — i chwalebny Patryarcha Św. Józef — raczą ofiarować Tobie nasze poświęcenie, — a nam przypominać je po wszystkie dni życia!

Niech żyje Najświętsze Serce Jezusa naszego Króla i Ojca!

Ta sama formuła w innym przekładzie:

Akt poświęcenia, przepisany dla zyskania odpustów.

Najświętsze Serce Jezusa, któreś objawiło Św. Małgorzacie-Marii pragnienie królowania nad rodzinami chrześcijańskimi, my dziś przystępujemy do ogłoszenia Ciebie Królem wszechwładnym naszej rodziny. Chcemy żyć odtąd twoim życiem, chcemy w naszym łonie doprowadzić do rozkwitu cnoty, za które obiecałeś pokój już tu na ziemi, chcemy oddalić od siebie ducha światowego, któregoś Ty przeklął. Ty będziesz królował nad naszym rozumem przez prostotę wiary. Ty będziesz królował nad naszymi sercami przez miłość niepodzielną, którą pałać będą ku Tobie i której płomień będziemy podsycali częstym przyjmowaniem Twej Boskiej Eucharystii. Racz, o Boskie Serce, przewodzić naszym zebraniom, błogosławić naszym przedsięwzięciom duchownym i doczesnym, oddalać nasze troski, uświęcać nasze radości, nieść ulgę naszym przykrościom. Gdyby kiedy ktokolwiek z pośród nas miał nieszczęście zasmucić Cię, przypomnij mu, o Serce Jezusa, żeś dobre i miłosierne dla grzesznika pokutującego. A kiedy wybije godzina rozstania się, kiedy śmierć wniesie pośród nas żałobę, poddamy się wszyscy Twym Dekretom Odwiecznym, i ci, co odejdą i ci, co pozostaną. Będziemy się pocieszać myślą, iż nastanie dzień, w którym cała rodzina, złączona w Niebie, będzie mogła wielbić hymnami na wieki Twoją Chwałę i Twoje Dobrodziejstwa.

Niech Niepokalane Serce Maryi i przesławny Patryarcha Św. Józef raczy złożyć u Stóp Twego Tronu to poświęcenie się i przypominać je nam przez wszystkie dni naszego żywota.

Niech żyje Serce Jezusa, naszego Króla i naszego Ojca!

Potem wszyscy odmawiają klęcząc następującą modlitwę:

MODLITWA.

(odmawiana przez kapłana i całą rodzinę).

Chwała Najświętszemu Sercu Jezusa — za nieskończone Miłosierdzie, — jakie okazał szczęśliwym sługom swoim, — członkom tej rodziny, — którą wybrał z tysiąca innych — za dziedzictwo miłości — i za przybytek wynagradzania, — gdzie zadośćczynić Mu będą — za niewdzięczność ludzi.

Jakże ta cząstka Twej wiernej Owczarni — czuje się onieśmieloną — zaszczytem tak niesłychanym, — iż przyjmuje za swoją Głowę Ciebie, o Panie Jezu! — Jakże Cię uwielbia w milczącym zachwycie i jak się raduje, — iż chcesz dzielić pod wspólnym dachem — trudy, — troski — i niewinne euforii Twych dzieci!— Niegodni wprawdzie jesteśmy, — abyś wszedł w te ubogie progi, — ale rzekłeś już słowo,— w którem odbiła się piękność Twego Najświętszego Serca, — a dusze nasze, — spragnione Ciebie, — znalazły w Ranie Twego Boku — Źródło wód żywych, — wytryskujących na żywot wieczny.

Skruszeni przeto, ale pełni ufności, — przychodzimy oddać się Tobie, — który jesteś życiem nieprzemijającym. — Pozostań z nami, o Serce Trzykroć Święte, — bo czujemy nieprzezwyciężoną potrzebę — miłowania Ciebie i pociągania innych do Twojej Miłości, — która swym płomieniem ma objąć świat cały, — aby go oczyścić. — Niechaj więc ten dom będzie dla Ciebie przybytkiem — tak miłym, jak Betania, — abyś mógł tu spocząć — pośród dusz, które Cię kochają i które obrały sobie najlepszą cząstkę — błogiej poufałości z Twym Sercem. — Niech Ci będzie, o Zbawicielu ukochany, — ubogim, ale gościnnym schronieniem — jak w Egipcie — podczas wygnania, na które Cię skazują wrogowie Twoi. —

Przyjdź, Panie Jezu, przyjdź, — bo tu jak w Nazarecie, — kochają czułą miłością Maryę Dziewicę — tę Dobrą Matkę, — Którą Sam nam dałeś. — Przyjdź i zapełnij słodką Swą Obecnością pustkę, — którą nieszczęścia i śmierć wśród nas uczyniły. — O Przyjacielu najwierniejszy, — gdybyś tu był w smutnych chwilach — bólu i żałoby, — nasze łzy byłyby mniej gorzkie, — uczulibyśmy zbawienny balsam, — wylany na owe ukryte rany, — które Ty jedynie znasz. — Przyjdź, gdyż może zbliża się już ku nam — wieczór trwogi i smutków, — a przelotny dzień naszej młodości i złudzeń — już się ma ku schyłkowi.

Pozostań z nami, — bo zmrok już zapada — i świat przewrotny chce nas otoczyć — mrokiem swych bluźnierstw i niewiary, — a my nie chcemy trzymać się nikogo, — tylko Ciebie, — bo tylko Ty jesteś Drogą, — Prawdą — i Życiem.

Daj nam znów usłyszeć, o Jezu, — słowo, które niegdyś wyrzekłeś: „Potrzeba, abyście Mi dali dziś gościnę w tym domu” (Łuk. XIX, 5).

Tak, Panie, — pozostań tu z nami, — abyśmy żyli Twoją Miłością — i w Twym towarzystwie, — my, którzy Cię ogłaszamy Królem naszym, — bo nie chcemy mieć innego nad Ciebie.

Niech będzie zawsze w tym ognisku rodzinnym — kochane, błogosławione i uwielbiane — triumfujące Serce Jezusa! Przyjdź Królestwo Twoje. Amen!

Jako hołd miłości dla Niepokalanego Serca Maryi odmówmy wspólnie:

Witaj Królowo, Matko Miłosierdzia, życie, słodkości i nadziejo nasza, witaj! Do Ciebie wołamy wygnańcy, synowie Ewy. Do Ciebie wzdychamy, jęcząc i płacząc na tym łez padole. O, Orędowniczko nasza, Twoje Miłosierne Oczy ku nam zwróć, a Jezusa, Błogosławiony Owoc Żywota Twojego, po tym wygnaniu racz nam okazać. O łaskawa, o litościwa, o słodka Panno Maryo!

Najświętsze Serce Jezusa, zmiłuj się nad nami! (trzykroć.)

Niepokalane Serce Maryi, módl się za nami!

Święty Józefie, módl się za nami!

Święta Małgorzato Mario, módl się za nami!

Niech żyje Najświętsze Serce Jezusa na wieki wieków! Amen!

Ponieważ nikogo nie powinno zabraknąć w domu w dniu tak uroczystym, w tej błogosławionej godzinie, przywiedźmy sobie na pamięć naszych drogich zmarłych z rodziny i odmówmy za nich i za nieobecnych.

Przewodniczący mówi: Módlmy się za braci naszych nieobecnych.

Wszyscy odpowiadają: Wybaw sługi Twoje, Boże nasz, w Tobie pokładające nadzieję.

Ojcze nasz… Zdrowaś Marya…

Przewodniczący: Módlmy się za naszych zmarłych.

Wszyscy śpiewają: Wieczny odpoczynek racz im dać Panie, a Światłość Wiekuista niech im świeci Amen. (3 razy).

Następnie Kapłan udziela Błogosławieństwa obecnym, mówiąc:

BENEDICTIO DEI OMNIPOTENTIS, PATRIS † ET FILII † ET SPIRITUS † SANCTI, DESCENDAT SUPER VOS ET MANEAT SEMPER. AMEN.

BŁOGOSŁAWIEŃSTWO BOGA WSZECHMOGĄCEGO, OJCA †, SYNA † I DUCHA † ŚWIĘTEGO NIECH ZSTĄPI I POZOSTANIE ZAWSZE Z WAMI. AMEN.

UWAGA.

Wszyscy członkowie rodziny podpisują się na dokumencie rodzinnym czyli autentyku Intronizacji, który należy przechowywać wśród pamiątek rodzinnych.

Wszyscy obecni członkowie rodziny podpisują w dwóch egzemplarzach Dokument Rodzinny, czyli autentyk Intronizacji. Jeden pozostaje w rodzinie, drugi przesyła się Sekretariatowi z dokładnym adresem rodziny.

Po formularze należy zwracać się do sekretariatów. o ile rodzina pragnie wstąpić do „Pobożnego Stowarzyszenia społecznego panowania Najświętszego Serca Jezusowego”, wyraża to swoje życzenie na egzemplarzu Dokumentu Rodzinnego, który przesyła się Sekretariatowi.

Po skończonym akcie poświęcenia się, umieszcza się Obraz lub Statuę Serca Pana Jezusa na przeznaczonym na to, o ile możności, najzaszczytniejszym miejscu, po czym odmawia modlitwę dziękczynną:

Modlitwa dziękczynna po poświęceniu się Najśw. Sercu Jezusa.

Cześć i uwielbienie niech będzie Boskiemu Sercu Pana Jezusa, którego miłosierdzie objawiło się nam w takiej mierze. Oto z tysięcy obrało nas Boskie Serce, aby powierzyć nam dziedzictwo Swej Miłości. Dom nasz stał się miejscem wynagradzania Jezusowi za niewdzięczność tylu wiernych.

O Boskie Serce Jezusa, jakież to szczęście dla nas, niczym przez nas nie zasłużone, iż możemy Cię powitać, jako Pana i Obrońcę naszej rodziny. W duchu najgłębszej czci uwielbiamy Cię i dziękujemy Ci za tę wielką Łaskę, iż zamieszkać raczyłoś wśród nas, aby dzielić z nami wszystkie nasze obawy i trudy, wszystkie euforii i przeciwności. Wyznajemy, Panie, iż nie jesteśmy godni Twojego wśród nas pobytu. Ale pozostań z nami, Jezu, i wzbudź w nas wszystkich gorącą cześć ku Boskiemu Twemu Sercu. Oddajemy się Tobie z zupełną ufnością, Boski nasz Zbawco, i prosimy Cię o Święte Błogosławieństwo Twoje we wszystkich naszych pracach i potrzebach. Niech ten dom będzie dla Ciebie zacisznym ustroniem, tak miłym i drogim dla Ciebie, jak dom Marii i Marty w Betanii, w którym tak chętnie przebywałeś. Polecamy Ci, Boskie Serce Jezusa, wszystkie nasze prośby i błagamy Cię o pociechę i męstwo w cierpieniach i pokusach. W szczególniejszy sposób polecamy Ci jeszcze dusze tych, których już śmierć zabrała spośród naszej rodziny.

Pozostań z nami, Panie, i bądź pomocą naszą w burzach tego życia. Oddal od nas ducha zwątpienia i niezgody. Daj, aby życie nasze owiane było duchem pracy, czystości i miłości.

Chwała i miłość, cześć i uwielbienie niech będzie w naszym domu Najświętszemu Sercu Jezusowemu odtąd po wszystkie wieki. Amen.

Najświętsze Serce Jezusa, zmiłuj się nad nami!

Niepokalane Serce Maryi, módl się za nami!

Święty Józefie, módl się za nami!

Święta Małgorzato Mario, módl się za nami!

Można jeszcze odmowie wspólnie 1 Ojcze Nasz i Zdrowaś Marya za członków rodziny nieobecnych i 1 Ojcze nasz i Zdrowaś Marya za zmarłych spośród rodziny.

„Najświętsze Serce Jezusa, opiekuj się rodzinami naszymi!”

Podpisaniem dokumentu poświęcenia się, kończy się ta wzniosła uroczystość domowa.

Poświęcenie się Sercu Jezusowemu nie jest tylko przemijającym aktem pobożności, ale oddaniem się Sercu Boskiemu na zawsze. Na podstawie tego aktu rodzina należy odtąd do Jezusa, któremu się poddała jako Królowi swemu i Panu. Jezus odtąd ma nią rządzić w codziennym życiu. Oby nie było ani jednej rodziny, która by się Najświętszemu Sercu Pana Jezusa nie poświęciła!

ODPUSTY.

1° Odpust 7 lat i 7 kwadragen dla wszystkich członków rodziny, którzy przynajmniej z sercem skruszonym wezmą pobożny udział w ceremonii Intronizacji Najświętszego Serca w swoim ognisku domowym.

2° Odpust zupełny dla tych samych, o ile wyspowiadawszy się i przyjąwszy w tym dniu Komunię Św., nawiedzą następnie kościół albo publiczną kaplicę i pomodlą się na intencję Ojca Świętego.

3° Odpust 300 dni dla tych samych raz na rok w dniu, kiedy odnowią Akt Poświęcenia przed obrazem Najświętszego Serca Jezusowego.

4° Odpust zupełny w tymże dniu i dla tych samych, jeżeli, po spowiedzi i Komunii Św. odnowią swój Akt Poświęcenia, a następnie nawiedzą kościół lub publiczną kaplicę i pomodlą się na intencję Ojca Świętego.

Uwaga. Odpusty, udzielone przez Ojca Św. Piusa X biskupom Chili, a rozciągnięte na cały świat katolicki przez Ojca Św. Benedykta XV listem do O. Mateo dnia 27 kwietnia 1915 r., zostały pomnożone dekretem Św. Penitencjarii dnia 1 marca 1918 r.

Dekretem z dnia 10 grudnia 1923 r. też same odpusty, udzielone przedtem na 10 lat, zostały przedłużone in perpetuum (na zawsze) przez Św. Penitencjarię Apostolską.

Nadto Św. Penitencjaria określiła, iż dla pozyskania tych odpustów Poświęcenie ma się dokonywać, według formy ustalonej od początku w Dziele Intronizacji, t.j.:

1° w domu, a nie w kościele;

2° kapłan święci obraz;

3° kapłan go wynosi o ile można sam, na miejsce najgodniejsze w domu;

4° kapłan odmawia Akt Poświęcenia według tekstu zatwierdzonego i odpustami obdarzonego dekretem z dnia 19 maja 1908 r.

OBRZĘD POŚWIĘCENIA SIĘ RODZINY NAJŚWIĘTSZEMU SERCU PANA JEZUSA.

Książka misyjna OO. Redemptoryści 1947

Szczęśliwa ta rodzina, której członkowie gorąco kochają Serce Jezusowe. Do rozpalenia zaś w sercach tej miłości służy też między innymi zalecone przez Kościół uroczyste poświęcenie się całej rodziny Najświętszemu Sercu Zbawiciele. Sprowadza Ono na nią niezliczone Łaski.

Jakkolwiek wystarcza, iż jeden z członków zgromadzonej rodziny odmówi akt poświęcenia się, potwierdzony przez Ojca Św. Piusa X, to jednak można tej uroczystości nadać następującą formę:

1) Obrać stosowny dzień na tę uroczystość rodzinną, aby, o ile możności mogli się zebrać wszyscy członkowie rodziny.

2) o ile jeszcze nie ma obrazu Serca Pana Jezusa lub figury w domu, trzeba się o jedno albo drugie postarać. Należy też przygotować odpowiednie miejsce dla tego obrazu, gdzie najczęściej zbierają się członkowie rodziny, albo, gdzie się przyjmuje gości.

3) jeżeli można, trzeba poprosić kapłana, aby przybył na to publiczne poświęcenie się rodziny Najświętszemu Sercu Pana Jezusa i poświęcił obraz.

4) Wszyscy członkowie rodziny tego dnia, o ile to możliwe, przystępują do Komunii Świętej. Dobrze było by, aby tego dnia była odprawiona Msza Święta za całą rodzinę.

Zebrawszy się przed obrazem, odmawiają członkowie rodziny ,.Wierzę w Boga” dla wyznania Świętej swej Wiary.

Następnie ojciec, matka lub wyznaczony przez nich członek rodziny odczytuje głośno z nabożeństwem:

Akt poświecenia się rodziny.

O Sacratissimum Cor Iesu, Tu Beatae Margaritae Mariae desiderium regnandi super christianas familias pandisti: ecce ut tibi placeamus adsumus hodie, ut plenum tuum super nostram familiam imperium proclamemus. Volumus deinceps tuam vitam vivere, volumus in sinu familiae nostrae florere virtutes, quibus Tu in terris pacem promisisti, volumus longe arcere a nobis spiritum mundi, quem Tu damnasti. Tu regnabis in mente nostra fidei nostrae simplicitate, in corde nostro tui solius amore, quo flagrabit erga te et cuius vivam servabimus flammam frequenti divinae Eucharistiae receptione. Dignare, Cor divinum, nobis praeesse in unum convenientibus, benedicere negotiis spiritualibus et temporalibus, arcere molestias, sanctificare gaudia, poenas levare. Si quando misere quis nostrum in tantum aerumnam inciderit ut te affligat, fac in memoriam illi redigas, Cor Iesu, te cum peccatore, quem paenitet, plenum esse bonitatis et misericordiae. Et quum hora separationis insonuerit et mors in familiae nostrae sinum luctum intulerit, nos omnes, sive abeuntes sive manentes, tuis aeternis decretis nos subiiciemus. Hoc solatio erit nobis, animo recogitare venturum esse diem, in quo familia nostra, in caelo coniuncta, tuam gloriam, tua beneficia in aeternum cantare poterit. Dignetur Cor Immaculatum Mariae, dignetur gloriosus Patriarcha Sanctus Ioseph tibi hanc consecrationem offerre, eiusque vivam in nobis singulis diebus vitae nostrae conservare memoriam. Vivat Cor Iesu, Regis et Patris nostri! Amen.

Najświętsze Serce Jezusa! Tyś objawiło Świętej Małgorzacie Marii Swoje życzenie, iż chcesz panować w chrześcijańskich rodzinach. Przychodzimy więc dzisiaj, by uznać całkowite panowanie Twoje nad nasza całą rodziną. Chcemy odtąd żyć Twoim Życiem, chcemy w sobie te cnoty pielęgnować, za które już tu na ziemi pokój obiecałeś; chcemy daleko od siebie odeprzeć ducha tego świata, na który rzuciłeś przekleństwo. Panuj więc nad naszym rozumem przez prostotę wiary, panuj też przez Swą Miłość nad sercami naszymi, które niech całkowicie nią zapłoną, a które w Twej żarliwej Miłości utrzymywać chcemy przez częste przyjmowanie Komunii Świętej. Racz, Boskie Serce, przewodzić naszym zebraniom, pobłogosław nasze duchowne i doczesne przedsięwzięcia, rozpraszaj nasze troski, uświęcaj nasze pociechy i łagodź nasze cierpienia. Gdyby zaś który z nas miał kiedy nieszczęście Cię zasmucić, to przypomnij mu, iż Ty, Serce Jezusowe, jesteś dobrotliwe i miłosierne dla grzeszników, żalem przejętych. A gdy przyjdzie godzina rozłąki, gdy śmierć przyjdzie i okryje nas żałobą, chcemy wszyscy, tak ci, co umierają, jak ci, co na tym świecie zostają, poddać się Twym Odwiecznym Wyrokom. Chcemy się pocieszać tą myślą, iż przyjdzie dzień, kiedy cała rodzina nasza w niebie złączona na zawsze Sławę Twoją i Twe Dobrodziejstwa wychwalać będzie. Niepokalane Serce Maryi i chwalebny Patriarcha, Józef Święty, niech Ci przedłożą to poświęcenie, a nam je przypominają przez wszystkie dni życia naszego. Niech żyje Serce Jezusa, naszego Króla i Ojca!

a) Członkowie rodziny, w dniu, w którym pierwszy raz poświęcają się wspólnie Najsłodszemu Sercu Jezusowemu, odmawiają powyższe ofiarowanie przed wizerunkiem Najświętszego Serca Jezusowego, przysługuje:

Odpust siedmiu lat;

Odpust zupełny, jeżeli spełniają warunki tj. po Spowiedzi i Komunii Świętej.

b) Tym, w dniu, w którym corocznie odnawia się konsekrację członków rodziny, jeżeli we wspomniane dni odmawiają tę samą modlitwę przed wizerunkiem Najświętszego Serca Jezusowego, przysługuje:

Odpust trzyletni;

Odpust zupełny, jeżeli spełniają warunki tj. po Spowiedzi i Komunii Świętej.

(Św. Pius X, Reskr. własnor. dn. 19 maja 1908r., obowiązujące od dn. 15 czerwca 1908r.; Benedykt XV, litteris diei dn. 27 kwietnia 1915r.; Św. Pen. Ap. dn. 10 grudnia 1923r. i dn. 18 marca 1932r.)

UWAGA. Członkowie ci mogą uzyskać odpust na zwykłych warunkach innych instytucji (wspólnoty zakonne, parafie, kolegium, szkoła itp.), a także poświęca się pierwszy dzień instytutu i co roku w tym samym dniu, odnawiane przez pewien czas według formuły ustalonej przez służbę.

Osobiste poświęcenie się męża Boskiemu Sercu Jezusa

Panie Jezu, Zbawicielu mój Najdroższy, wyraziłeś jasno Swe życzenie, żeby ludzie poświęcali się Boskiemu Sercu Twojemu nie tylko społecznie ale i osobiście, by Cię uznawali uroczyście swoim Królem i Ojcem. Za takie szczere poświęcenie się obiecałeś liczne błogosławieństwa na całe życie i na chwilę śmierci. Nasi Arcypasterze przypomnieli nam to życzenie Twoje.

Idąc za Ich wezwaniem, poświęciłem się już Sercu Twojemu, jako Polak, jako cząstka wielkiego Narodu katolickiego. A teraz oddaję się pod miłościwe panowanie Twoje i poświęcam się Boskiemu Sercu Twojemu — jako mąż i ojciec rodziny. Bo pragnę na tę niezmiernie istotną dziedzinę życia mojego ściągnąć obfite Błogosławieństwa Serca Twojego i według tegoż Serca ją urządzić.

Wyznaję więc, iż małżeństwo zostało ustanowione przez Samego Boga, a przez Ciebie, Jezu Chryste podniesione do godności Sakramentu i oddane pod władzę Kościoła. Wyznaję, iż jako głowa rodziny mam ją prowadzić nie tylko „do chleba, ale i do Nieba”.

Dlatego przyrzekam Ci, o Najświętsze Serce Jezusa, wyrabiać najpierw w sobie gruntowną pobożność przez śmiałe wyznawanie Wiary, modlitwę i godne przyjmowanie Sakramentów Świętych. Chcę Ci, o Jezu, miłością płacić za miłość, wiernością wynagradzać za krzywdy, których tyle doznajesz od niewdzięcznego świata. Przyrzekam sumiennie pracować na utrzymanie rodziny; z dala trzymać od niej takie występki, jak pijaństwo, nieczystość, lenistwo i wszelką nieuczciwość; natomiast czuwać nad świętością życia rodzinnego. Obiecuję małżonkę swoją szanować i wierną miłością otaczać, jako najmilszą towarzyszkę życia i matkę dzieci moich. Synów i córki uważać będę za Twój Dar wielki, powierzony opiece serca i rąk moich. Nie będę żałował trudu, by je w duchu karności i miłości wychować na pożytek Ojczyzny i na chlubę Kościoła Świętego.

Przyjm, Najdroższe Serce Zbawiciela, to uroczyste poświęcenie i szczere przyrzeczenia, które co rok odnawiać będę. Dodawaj siły do ich wiernego wykonywania. Przeniknij mnie i rodzinę moją gorącą miłością ku Najświętszemu Sercu Twojemu, byśmy żyli na wzór Świętej Rodziny w Nazarecie. Spraw, za Przyczyną Matki Najświętszej, Królowej Polski i Św. Józefa, patrona ojców, bym ja i rodzina moja po wiernej służbie Tobie znaleźli się na zawsze przy Boskim Sercu Twoim.

„Najświętsze Serce Jezusa, przyjdź Królestwo Twoje”. (300 dni odpustu)

Osobiste poświęcenie się młodzieńca Boskiemu Sercu Jezusa

Panie Jezu, Zbawicielu mój Najdroższy, wyraziłeś jasno Swe życzenie, żeby ludzie poświęcali się Boskiemu Sercu Twojemu nie tylko społecznie ale i osobiście, by Cię uznawali uroczyście swoim Królem i Ojcem. Za takie szczere poświęcenie się obiecałeś liczne Błogosławieństwa na całe życie i na chwilę śmierci. Nasi Arcypasterze przypomnieli nam to życzenie Twoje. Idąc za Ich wezwaniem, poświęciłem się już Sercu Twojemu, jako Polak, jako cząstka wielkiego Narodu Katolickiego. A teraz oddaję się pod miłościwe panowanie Twoje i poświęcam się Boskiemu Sercu Twojemu, jaka młodzieniec. Pragnę bowiem lata młodości mojej, tak ważne dla przyszłego życia, kształtować według Zamiarów Najświętszego Serca Twojego. Pragnę również ściągnąć na nie hojne Błogosławieństwa Twoje.

Wiem, o Jezu, iż miłujesz młodzież czystą, dzielną i żarliwą. Dlatego przyrzekam Najświętszemu Sercu Twojemu, sił i zdolności, danych mi od Stwórcy, nie marnować przez lenistwo czy inne występki, ale jak najpiękniej je rozwijać ku chwale Boga i pożytkowi Ojczyzny. W tym celu zdobywać będę rzetelną wiedzę, wykształcenie zawodowe, bym w społeczeństwie zajął pożyteczne stanowisko. Pogłębiać będę swoją wiedzę religijną tak dla własnego oświecenia, jak i dla pociągania błądzących i chwiejnych do Ciebie, jedynej. Prawdy. Wyrabiać będę w sobie gruntowną pobożność, śmiałe wyznawanie Wiary Świętej przez modlitwę i gorliwe przyjmowanie Sakramentów Świętych. Chcę Ci, o Jezu, miłością płacić za Miłość, wiernością wynagradzać za krzywdy, których tyle doznajesz od niewdzięcznego świata. Względem rodziców kierować się będę szacunkiem i uczynną miłością. W pracy zawodowej przyrzekam rzetelność. Na małżeństwo patrzeć będę nie z lekkomyślnością światową, ale jako na sprawę świętą i wielki obowiązek. Odważnie tępić będę wszelkie zło i brud w rozmowach, zabawach i w ogóle w stosunkach z ludźmi. Nakazy Wiary Świętej nie tylko sam będę pełnił ochotnie, ale również innych do tego pociągał.

A to czynić chcę z miłości ku Tobie, o Najświętsze Serce Jezusa i z miłości ku Ojczyźnie, by Chrystusową była. Wspomagaj słabe siły moje potężną Łaską Twoją. Błagam Cię o to przez Niepokalane Serce Maryi, Matki i Królowej naszej i Św. Stanisława Kostki, Patrona młodzieży katolickiej.

„Najświętsze Serce Jezusa, przyjdź Królestwo Twoje”. (300 dni odpustu)

Osobiste poświęcenie się żony Boskiemu Sercu Jezusa

Panie Jezu, Zbawicielu mój Najdroższy, wyraziłeś jasno Swe życzenie, żeby ludzie poświęcali się Boskiemu Sercu Twojemu nie tylko społecznie ale i osobiście, by Cię uznawali uroczyście swoim Królem i Ojcem. Za takie szczere poświęcenie się obiecałeś liczne Błogosławieństwa Twoje na całe życie i na chwilę śmierci. Nasi Arcypasterze przypomnieli nam to Twoje życzenie. Idąc za Ich wezwaniem, poświęciłam się już Sercu Twojemu, jako Polka, jako cząstka wielkiego Narodu katolickiego. A teraz oddaję pod miłosierne Panowanie Twoje i poświęcam się Boskiemu Sercu Twojemu, jako żona i matka. Bo pragnę na te niezmiernie ważne zadania życia mojego ściągnąć obfite Błogosławieństwa Serca Twojego i wedle pragnień tegoż Serca je wykonywać.

Najpierw, dziękuję Ci gorąco, Zbawicielu mój, żeś kobietę wydźwignął z poniżenia, w jakie ją wtrąciło pogaństwo; żeś małżeństwo oddał pod opiekę Kościoła Świętego, żeś je podniósł do godności Sakramentu i uczynił Źródłem Łask na całe życie. Umocnij, Najświętsze Serce Jezusa, słabość moją, bym zdolna była wykonać wszystkie obowiązki żony i matki. Męża swojego, jako głowę rodziny przyrzekam szanować i wiernie miłować. W dzieciach swoich, które uważam za Twój dar wielki, przyrzekam wzbudzać jak najwcześniej ducha pobożności, uczciwości i dbać o ich religijne wychowanie. Dorastających synów i córki otoczę szczególną opieką, by w związki małżeńskie wstąpiły sercem czystym. Dołożę starań, by nasze ognisko rodzinne było schludne i miłe. Pielęgnować w nim będę obyczaje chrześcijańskie i ducha modlitwy. W sobie samej wyrabiać będę gruntowną pobożność przez śmiałe wyznawanie Wiary Świętej, przez modlitwę i gorliwe przyjmowanie Sakramentów Świętych.

Chcę Ci, o Jezu, miłością płacić za miłość, wiernością wynagradzać za krzywdy, których tyle doznajesz od niewdzięcznego świata. Przyjm, Najdroższe Serce Zbawiciela, to uroczyste poświęcenie i szczere przyrzeczenia, które co roku odnawiać będę. Udzielaj potrzebnych sił do ich wykonania. Przeniknij mnie i rodzinę moją gorącą Miłością Twoją, byśmy żyli na wzór św. Rodziny w Nazarecie. Spraw, za Przyczyną Niepokalanego Serca Matki Twojej, a Królowej Narodu naszego, bym ja i cała rodzina po wiernej Służbie Tobie znalazła się na zawsze przy Boskim Sercu Twoim.

„Najświętsze Serce Jezusa, przyjdź Królestwo Twoje”. (300 dni odpustu)

Osobiste poświęcenie się panny Boskiemu Sercu Jezusa.

Panie Jezu, Zbawicielu mój Najdroższy, wyraziłeś jasno Swe życzenie, żeby ludzie poświęcali się Boskiemu Sercu Twojemu nie tylko społecznie, ale i osobiście, by Cię uznawali uroczyście swoim Królem i Ojcem. Za takie szczere poświęcenie się obiecałeś liczne Błogosławieństwa Twoje na całe życie i na chwilę śmierci. Nasi Arcypasterze przypomnieli nam to Twoje życzenie. Idąc za Ich wezwaniem, poświęciłam się już Sercu Twojemu, jako Polka, jako cząstka wielkiego Narodu katolickiego. A teraz oddaję pod miłosierne Panowanie Twoje i poświęcam Boskiemu Sercu Twojemu mój młodzieńczy, panieński okres życia. Pragnę bowiem na te lata, tak ważne dla przyszłego życia mego ściągnąć hojne błogosławieństwa Twoje. Pragnę je kształtować według Zamiarów Najświętszego Serca Twego.

Wiem, o Jezu, iż miłujesz młodzież czystą, dzielną i pobożną. Dlatego przyrzekam Najświętszemu Sercu Twojemu tak zawsze postępować, jak przystało na wzorową katoliczkę i Polkę. W tym celu pielęgnować będę gruntowną pobożność i ożywiać ją modlitwą i częstym przystępowaniem do Sakramentów Świętych. Chcę Ci, o Jezu, miłością płacić za Miłość, wiernością wynagradzać za krzywdy. których tyle doznajesz od niewdzięcznego świata.

Za Wzorem Najświętszej Maryi Panny, Patronki mojej, dbać będę o czystość i skromność chrześcijańską. Na małżeństwo spoglądać będę nie z lekkomyślnością światową, ale jako na sprawę świętą i wielki obowiązek. Postaram się o praktyczne umiejętności, potrzebne do przyszłego życia. Rodziców będę otaczać szacunkiem i uczynną miłością. Radując się z przynależności do Kościoła Świętego, śmiało wyznawać będę Jego Wiarę, a zbłąkanych pociągać do Ciebie.

Wszelkie zło i brud moralny będę tępić odważnie, a popierać to, co miłe Najświętszemu Sercu Twojemu. A to wszystko czynić pragnę z wielkiej miłości ku Tobie, o Jezu, i z miłości ku Ojczyźnie naszej, by naprawdę Chrystusową była. Wspomagaj słabe siły moje potężną Łaską Twoją. Błagam Cię o to przez Niepokalanie Serce Maryi, Matki i Królowej naszej i Św. Stanisława Kostki, Patrona młodzieży katolickiej.

„Najświętsze Serce Jezusa, przyjdź Królestwo Twoje”. (300 dni odpustu)

Osobiste poświęcenie się Boskiemu Sercu Jezusa Polaka Katolika

(na wezwanie Arcypasterzy z 4 stycznia 1948 r.)

Ja N. syn (córka) Kościoła Katolickiego i członek(kini) Narodu Polskiego, idąc za wezwaniem naszych Arcypasterzy, przystępuję do wykonania z całą świadomością wielkiego aktu w życiu moim.

Wiem, iż świat pod względem religijnym dzieli się coraz wyraźniej na dwa przeciwstawne obozy. Jedni nie chcą znać Jezusa Chrystusa i dążą do tego, by Jego Naukę i Jego Prawa, by Jego Ewangelię i Kościół usunąć ze wszystkich dziedzin życia ludzkiego. Drudzy tym bardziej uznają Jezusa Chrystusa, jako jedyny fundament zbawienia i ocalenia naszego i chcą z całą świadomością oprzeć na Jezusie Zbawicielu świata, na Jego prawdzie i łasce życie społeczne i osobiste.

Otóż do tego obozu Bożego, chrześcijańskiego, który wśród nieszczęść obecnego świata woła: „Trzeba, żeby nam Chrystus królował, przystępuję dzisiaj ponownie całym umysłem i sercem moim. Przez to osobiste poświęcenie moje składam gorące dzięki Bogu, iż powołał Polski Naród, a w nim i mnie niegodnego do wielkiej rodziny narodów chrześcijańskich, które w Kościele Katolickim znajdują pełną Prawdę i Łaskę Chrystusową.

I najpierw czynię wyznanie Wiary, iż Jezus Chrystus, prawdziwy Bóg-człowiek a zarazem Syn Dziewicy Maryi, żył na tej ziemi, nauczał i dokonał Odkupienia rodzaju ludzkiego przez Swoją Mękę. Wyznaję, iż ten Jezus ustanowił na ziemi naszej Swój Kościół Katolicki, oparty na Piotrze i Apostołach i na ich następcach: na Ojcu Świętego i na Biskupach żyjących z nim w łączności. Wyznaję, iż ten Jezus działa ustawicznie w Swoim Kościele przez Ewangelię i Sakramenty Święte i przez cichy, ale mocny wpływ Swej Łaski na każdego z osobna. Wyznaję, iż wszyscy ludzie powinni uznać Jezusa Chrystusa jako jedynego Zbawiciela Swego.

Z tym Jezusem Chrystusem Naród polski związał swe losy już blisko od tysiąca lat przez Kościół Katolicki przyjął Jego Naukę i Sakramenty, Jezusa, Zbawiciela swego, czcił i miłował. Jego Świętą Wiarę szerzył, według Niej żył, za Nią walczył i cierpiał. Na fundamencie Ewangelii Chrystusowej stworzył u siebie wzniosłą kulturę chrześcijańską. w tej chwili również z tym Jezusem naród nasz żyje, w Nim wśród pracy i trudów pokłada swe najgłębsze nadzieje, jako w Zbawicielu swoim.

Otóż z tym Jezusem Chrystusem, Synem Boga i Synem Maryi, Którą naród nasz obrał sobie za Królową i Matkę, — chcę dzisiaj w sposób uroczysty odnowić swoje przymierze przez osobiste poświęcenie samego siebie Jego Boskiemu Sercu. A czynię to, jako cząstka wielkiej społeczności polskiej.

Oczyściwszy swą duszą w Sakramencie Pokuty i posiliwszy ją Najświętszym Ciałem Jezusa Chrystusa, — z całą świadomością i euforią oddaję i poświęcam moje ciało i duszę, mój umysł i wolę, moje prace i cierpienia, słowem całe życie Najświętszemu Sercu Zbawiciela mojego. Przyjm, o Jezu, Synu Boży i mój Odkupicielu, to ochotne poświęcenie moje. Racz je na zawsze zatwierdzić. Dopomagaj mi, bym odtąd jeszcze wierniej życie swoje kształtował według Twoich Przykazań i wskazówek Twojego Kościoła, — bym za Niezmierną Miłość Twoją odpłacał Ci się wzajemną miłością, bym mężnie i gorliwie szerzył Święte Królestwo Twoje w duszach, rodzinach, w całym społeczeństwie.

Przez to osobiste poświęcenie zanoszę gorącą prośbę, żeby Bóg nie tylko zachował cały Naród Polski i mnie jego malutką cząstkę w jedynie zbawczym Kościele Jezusowym, ale by nam dał tę wielką Łaskę, iżbyśmy wszystkie dziedziny życia naszego coraz pełniej rozwijali według Zasad Jezusa Chrystusa i innych do Niego skutecznie, pociągali.

I o jedno jeszcze proszą: Niech przez Niepokalane Serce Maryi miliony serc polskich tak szczerze i wielkodusznie poświęcą się Sercu Twojemu, o Zbawicielu, — żeby „przez Polskę spełniło się Miłosierdzie Boże nad chorym światem dzisiejszym”.

„Najświętsze Serce Jezusa, przyjdź Królestwo Twoje”. (300 dni odpustu)

Jeśli w rodzinie znajdują się młodsze dzieci, odmawiają osobny akt poświęcenia się:

Poświecenie się dzieci Najświętszemu Sercu Pana Jezusa.

O Najświętsze Serce Jezusa, Serce najlepszego i Najdobrotliwszego Ojca! — założyłoś Tron Swój w domu naszym, aby na zawsze pozostać z nami. Pierwsze wezwanie swoje zwracasz do nas dzieci, nawołując: „Dopuśćcie dziatkom iść do mnie!” Oto, Najświętsze Serce Jezusowe, klęczymy tu u Stóp Twoich i przyrzekamy Ci, iż chcemy odtąd żyć w posłuszeństwie i skromności, podobnie jak Ty, o Jezu, będąc dziecięciem, żyłeś w Domku Nazaretańskim u rodziców swoich, abyśmy wzrastały, jak w latach, tak w pobożności i mądrości.

Najdobrotliwsze Serce Jezusa naszego! Ty chcesz też posiąść serca nasze, skoro powiadasz: „Dziecię, daj mi serce swoje!” Ty Sam pragniesz mieszkać w sercach naszych — a my mamy przez miłość swoją pocieszać Ciebie, znać i kochać.

Najsłodszy Jezu, Boski Przyjacielu dzieci! przyjm serca nasze, uczyń je czystymi, uświęcaj je i uszczęśliwiaj. Przyjm też ciało i duszę naszą ze wszystkimi ich władzami. Poświęcamy się Tobie całkowicie i na zawsze, Ty jedynie masz być naszym Panem i Królem. Wszystkie myśli, uczynki i cierpienia swoje poświęcamy Tobie, naszemu Ojcu i Królowi: wszystko dla Ciebie, Najświętsze Serce Jezusowe. Amen.

100 dni odpustu za każdym razem Pius X. 10-go listopada 1908.

ODNOWIENIE POŚWIĘCENIA RODZINNEGO NAJŚWIĘTSZEMU SERCU PANA JEZUSA W PEWNE DNI

W pewne dni należy odnawiać akt poświęcenia się Najświętszemu Sercu Pana Jezusa. Potrzebne to jest dla podtrzymywania i rozgrzewania naszej gorliwości. Akt ten wypada odmawiać z niejaką uroczystością; przy zapalonych świecach obok obrazu itp. Obraz dobrze jest dnia tego otoczyć kwiatami, jeżeli nie stoją przy nim zawsze. Można to czynić np. zaraz po Pacierzu rannym lub wieczornym albo w czasie Pacierza.

I. W pierwszy piątek miesiąca.

O Jezu, Który żyjesz i królujesz w Najśw. Sakramencie, otośmy u Nóg Twoich i wielbimy twój Boski Majestat. Wyznajemy, iż jesteś Drogą i Prawdą i Życiem (Jan XIV): Drogą, którą chcemy iść; Prawdą, w którą chcemy wierzyć; Życiem, którego spodziewamy się w Chwale Niebieskiej.

O Jezu, iluż ludzi nie zna Ciebie, iluż zapomina o Tobie, bluźni Tobie; błagamy pokornie dla nich i dla siebie o przebaczenie.

Usłysz, Najukochańszy Zbawicielu dusz naszych, głos naszej Wiary, miłości i żalu i racz nam przebaczyć: nasze nieuszanowania w miejscu świętym, oziębłość naszą u Stóp Ołtarzów Twoich, nasze przygotowania niedbałe do Spowiedzi i Komunii Świętej.

Powtarza się po każdym wezwaniu:

Wszyscy: Przebacz, Panie Jezu!

nasze oschle dziękczynienia,

naszą pychę i zmysłowość,

wszystkie grzechy przeszłego życia naszego,

zły przykład, któryśmy dali,

grzechy bliźnich, których staliśmy się powodem lub okazją,

Przebacz wszystkim, szerzącym grzech i zgorszenie,

wszystkim, wypowiadającym bluźnierstwa lub słowa niewiary,

wszystkim, którzy dzień święty znieważają,

wszystkim, którzy do Sakramentów Świętych źle przystępują, albo je zaniedbują,

Przez Święte, Jezu Panie, Rany Twoje

Wszyscy: Przebacz, ach przebacz wszystkie grzechy moje!

(Ostatni dwuwiersz można śpiewać).

O Najświętsze Serce Jezusa, pragniemy zadośćuczynić za wszystkie zniewagi, Tobie zadane. Ofiarujemy Ci wszystko, co posiadamy i siebie samych. Poświęcamy Ci nasze rodziny i domy. Króluj nad nami. Wlej do serc naszych skruchę za grzechy, światło i pokorę, pokój i ufność, miłość i oddanie się Tobie zupełne. Bądź nam zawsze, o Jezu, ratunkiem i siłą, bądź ogniskiem serc naszych na ziemi, a szczęściem naszym wiecznym w Niebie. Amen.

Modlitwa odpustowa.

O Najświętsze Serce Jezusa, zlej w obfitości Błogosławieństwa swoje na Kościół Święty, na Ojca Świętego i na całe Duchowieństwo; daj wytrwałość sprawiedliwym, nawróć grzeszników, oświeć niewiernych, błogosław naszych rodziców, przyjaciół i dobrodziejów; wspieraj umierających, dusze z Czyśćca uwolnij i rozciągnij nad wszystkimi sercami słodkie Panowanie Twojej Miłości. Amen.

(Odpust 300 dni za każdym razem, odpust zupełny raz na miesiąc — Pius X, 15.VI. 1906).

II. W święta rodzinne i w dni dowolnie wybrane.

A.

Jeden mówi głośno, a wszyscy odpowiadają wierszami, jak niżej:

Jeden: Jezu, Boże mój, Dobro moje, moje Wszystko!

Wszyscy: Królu opuszczony od serc ludzkich.

Jeden: Klęczę u Nóg Twoich w milczeniu, uwielbieniu i miłości.

Wszyscy: Jestem niczym, ale to „nic” kocha Cię i pragnie, aby Cię wszyscy kochali.

Jeden: Ze stolicy Miłosierdzia Swego zlej Błogosławieństwa Swoje na ludzkość całą, na Kościół Święty, na ojczyznę naszą i na dom nasz.

Wszyscy: Racz wyciągnąć berło Miłości Twojej na wszystkie dusze i narody, które piekło usiłuje oderwać od Ciebie.

Jeden: Przykuj wszystkie serca do Siebie.

Wszyscy: Spraw, aby wszyscy zrozumieli, iż służyć Tobie jest to królować.

Jeden: Polecam Ci, o Najsłodsze Serce Jezusa, wszystkie sprawy swoje doczesne i wieczne.

Wszyscy: I wszystkich drogich moich i tych, dla których mam obowiązki szczególne.

Jeden: Niech Anioł Stróż, który przyprowadził mnie do Stóp Twoich, czuwa nad sercem moim.

Wszyscy: Niech pokorne modły nasze wznoszą się do Ciebie, jako akt nieustannego uwielbienia i zadośćuczynienia.

Jeden: I niech usta i dusze nasze nie przestają powtarzać:

Wszyscy na nutą „Witaj Krynico”.

Kocham Cię, Jezu, obym dla Twej Chwały

W ogniu Miłości Twojej spłonął cały!

Maryo, Panno, bez skazy poczęta,

Niech Twoja wspiera nas modlitwa święta.

B.

Dla odmiany można używać też aktu następującego:

Panie Jezu, oddają Ci serce moje, umieść je w Twoim. W Twoim Sercu chcę przebywać, Twoim Sercem chcę kochać, w Twoim Sercu chcę żyć, nieznany światu, a znany tylko Tobie Samemu.

W tym Sercu czerpać pragnę ową gorliwą miłość, którą pałać powinno serce moje. W Nim znajdę moc, światło, odwagę, prawdziwą pociechę. Gdy słabnąć będę — Ono mnie pokrzepi: gdy będę niespokojnym, strwożonym — Ono mnie uspokoi.

O Najświętsze Serce Jezusa, niechże serce moje stanie się Ołtarzem Twojej Miłości; niechaj mój język opowiada Dobroć Twoją; niech oczy moje bezustannie w Ranę Twoją utkwione będą; niechaj mój rozum rozważa Twe Niepojęte Doskonałości, a pamięć moja niechaj zawsze przechowywa drogie wspomnienia Miłosierdzia Twego. Niechaj wszystko we mnie wyraża miłość mą dla Twego Najsłodszego Serca, o Jezu, a serce moje niech gotowe będzie na wszystkie dla Ciebie ofiary.

O Serce Maryi, po Sercu Jezusowem Najmilsze, Najlitościwsze, Najmiłosierniejsze ze wszystkich serc, przedstaw Sercu Swojego Syna naszą miłość, nasze przedsięwzięcia; ulituj się nad naszą nędzą, uwolnij nas od niej, abyś o Matko Jezusowa, będąc naszą Opiekunką na ziemi, stała się naszą Królową w Niebie. Amen.

III. W rocznicę Intronizacji.

Odnawia się poświęcenie rodziny, organizacji, parafii itd., przez odmówienie pobożne aktu, odczytanego w dniu Intronizacji, więc: Najśw. Serce Jezusa (jak wyżej z uwagami, wzgl. ,Oto Jezu’).

Uwaga: Rocznicę Intronizacji należy świętować uroczyściej: przez wysłuchanie Mszy Św., przystąpienie do Sakramentów Św. itd.

Po modlitwach wieczornych w zjednoczeniu duchowym ze wszystkimi rodzinami, które intronizowały Najświętsze Serce.

Najsłodszy nasz Zbawco, klęcząc pokornie u Stóp Twoich odnawiamy poświęcenie naszej rodziny Twemu Boskiemu Sercu. Bądź zawsze Królem naszym, w Tobie całą ufność pokładamy. Niechaj Duch Twój przeniknie myśli, pragnienia, słowa i czyny nasze. Błogosław pracom naszym; racz dzielić z nami nasze radości, cierpienia i trudy; spraw, byśmy Cię lepiej poznali, goręcej pokochali, wierniej służyli. Niechaj po całej ziemi od końca do końca rozlegnie się okrzyk: Niech będzie kochane, błogosławione i uwielbione zawsze i wszędzie triumfujące Serce Jezusa! Amen.

300 dni odpustu za każdym razem, ilekroć członkowie poświęconej rodziny odnawiają ten akt przed obrazem Najśw. Serca, pod warunkiem wszakże, aby rodzina była zapisana do Pobożnego Stowarzyszenia Społecznego Panowania Najświętszego Serca.

IV. W niedzielę Królestwa Chrystusowego (Chrystusa Króla) i w uroczystość Najsłodszego Serca Pana Jezusa.

O Jezu Najsłodszy, Odkupicielu rodzaju ludzkiego, wejrzyj na nas, korzących się u Stóp Ołtarza Twego. Twoją jesteśmy własnością i do Ciebie należeć chcemy; oto dzisiaj każdy z nas oddaje się dobrowolnie Najświętszemu Sercu twemu, aby jeszcze ściślej zjednoczyć się z Toba. Wielu nie zna Ciebie wcale; wielu odwróciło się od Ciebie, wzgardziwszy Przykazaniami Twymi. Zlituj się nad jednymi i drugimi i pociągnij wszystkich do Świętego Serca Swego. Królem bądź nam o Panie, nie tylko wiernym, którzy nigdy nie odstąpili od Ciebie, ale i synom marnotrawnym, którzy Cię opuścili.

Spraw, aby do domu rodzicielskiego wrócili co prędzej i nie zginęli z nędzy i głodu.

Króluj tym, których albo błędne mniemania uwiodły, albo niezgoda oddziela; przywiedź ich do przystani prawdy i jedności wiary, aby rychło nastała Jedna Owczarnia i Jeden Pasterz. Królem bądź tych wszystkich, którzy jeszcze błąkają się w ciemnościach pogaństwa lub islamizmu i racz ich przywieść do światła i Królestwa Bożego.

Wejrzyj wreszcie okiem Miłosierdzia Swego na synów tego narodu, który był niegdyś szczególnie umiłowanym. Niechaj spłynie i na nich jako zdrój odkupienia i życia, ta Krew, którą oni niegdyś wzywali na siebie.

Zachowaj Kościół Swój, o Panie, i użycz Mu bezpiecznej wolności.

Użycz wszystkim narodom spokoju i ładu. Spraw, aby ze wszystkiej ziemi od końca do końca, jeden brzmiał głos:

Chwała bądź Bożemu Sercu, przez które nam stało się zbawienie; Jemu cześć i Chwała na wieki. Amen.

Odp. 300 dni za każde odmówienie sercem skruszonym, a raz na miesiąc odp. zupełny przy zwykłych warunkach za odmawianie codzienne. — Pius XI, 16.VII 1926).