Oblicze (פָנִים pânîym)

Kierownikowi chóru. Na instrumenty strunowe. Psalm. Pieśń.
Niech Bóg się zmiłuje nad nami, niech nam błogosławi;
niech rozpromieni nad nami swe oblicze

Ps 67, 1-2

תהל’ 67:1: “לַ מְנַצֵּ֥ח בִּ נְגִינֹ֗ת מִזְמֹ֥ור שִֽׁיר ׃אֱלֹהִ֗ים יְחָנֵּ֥נוּ וִֽ יבָרְכֵ֑נוּ יָ֤אֵ֥ר פָּנָ֖יו אִתָּ֣נוּ סֶֽלָה ׃”


Oblicze (פָנִים pânîym) nie istnieje bez osoby. Za każdą twarzą jest konkretny człowiek. choćby u Gombrowicza słynna gęba jest przejawem sztuczności danej persony. pozostało jedna sytuacja, w której mamy coś na kształt lica – maska. Można odnieść wrażenie, iż niebywale dziś popularna . Bez wyrazu, bez emocji, bez mimiki, bez sensu. Boskie oblicze nie jest muzealnym wspommnieniem wyrytym w kamieniu, bądź utrwalonym farbami. Jest objawieniem Żyjącego, Który Jest.