2 godzin temu
Niedziela Palmowa rozpoczyna najważniejszy czas w roku liturgicznym – Wielki Tydzień, prowadzący wiernych ku tajemnicy Męki, Śmierci i Zmartwychwstania Chrystusa. W kościele ojców kapucynów w Antwerpii ks. prof. Wiesław Block OFMCap przypomniał, iż prawdziwe zrozumienie tego czasu nie dokonuje się przez zewnętrzne znaki i emocje, ale przez pokorną, cichą postawę serca. W centrum jego rozważań znalazł się zaskakujący, a zarazem głęboko ewangeliczny obraz – osioł, który niesie Chrystusa, stając się wzorem chrześcijańskiej służby bez rozgłosu i bez oczekiwania na uznanie.
Więcej artykułów o Kościele znajdziesz na stronie głównej: ewtn.pl
Piotr M. Pietrus, EWTN Polska | 29 marca 2029 | Photo credit: EWTN PolskaTekst został przetłumaczony i opracowany na podstawie oryginalnych materiałów źródłowych przez EWTN Polska.
Jeśli chcesz być na bieżąco zapraszamy do zapisania się do newslettera.
W Niedzielę Palmową, rozpoczynającą Wielki Tydzień, ks. prof. Wiesław Block OFMCap wygłosił w kościele ojców kapucynów w Antwerpii kazanie, w którym – opierając się na Ewangelii o wjeździe Jezusa do Jerozolimy – wskazał na istotę chrześcijańskiej pokory, cichości i dyspozycyjności wobec Chrystusa.
Wielki Tydzień – czas bólu, cierpienia i śmierci
Kapłan przypomniał, iż rozpoczynający się tydzień jest najważniejszym okresem w roku liturgicznym:
„Zaproponowałem taki temat rekolekcji: ból, cierpienie i śmierć, bo to jest podstawowy temat tego tygodnia.”
Zwrócił również uwagę na szczególną sytuację wiernych żyjących w środowisku wielokulturowym:
„Żyjemy w społeczeństwie wielu religii, wielu ludów jako chrześcijanie. Nikt z nas tego nie planował, tak się stało.”
Trzy najważniejsze elementy wjazdu Jezusa do Jerozolimy
Kaznodzieja wskazał trzy istotne aspekty ewangelicznego wydarzenia.
1. Mesjasz pokoju
„Chrystus pokazuje się jako Mesjasz pokoju, nie ten który będzie rządził mieczem, ogniem, siłą.”
Jezus wybiera osła – zwierzę pokorne i nieużywane:
„Zwierzę nie było używane ani do przewożenia osób, ani do noszenia ciężarów… zachowane w pewnym sensie jak święte.”
2. Skromność wydarzenia
Kaznodzieja podkreślił, iż wydarzenie nie miało charakteru spektakularnego:
„Prawdopodobnie choćby o tym nie wiedzieli [Rzymianie].”
„Tak naprawdę Chrystus wjechał na wychowanym oślęciu do Jerozolimy.”
3. Fałszywe oczekiwania tłumu
„Witają Go jako Mesjasza w sensie politycznym, wybawiciela narodowego, zwycięzcę silnego, a nie pokornego baranka.”
Wewnętrzne przeżycie Chrystusa
Kapłan postawił pytanie o to, co przeżywał Jezus:
„Jak on przeżywał to wszystko, co się wtedy działo?”
I wskazał:
„Podstawowe uczucie… to nie było ‘Hosanna na wysokości’, raczej było uczuciem osamotnienia i porażki.”
„Tak wielu… tłumaczył kim jest… a oni dalej nie rozumieją.”
Osioł – pozytywny bohater Ewangelii
W kazaniu szczególne miejsce zajmuje symbolika osła:
„Osioł jest zwierzęciem pozytywnie opisanym. On wypełnił swoje zadanie.”
To właśnie ten obraz staje się punktem odniesienia dla życia chrześcijańskiego:
„Przeżyjcie ten Wielki Tydzień z perspektywy… tego osła z Ewangelii.”
Postawa „osła z Ewangelii” – konkretne cechy chrześcijanina
Kaznodzieja bardzo konkretnie wskazał, jakie cechy powinna przyjąć osoba wierząca:
„Być gotowym na to, aby Chrystus się mną posłużył.”
„Osioł nie szuka nigdy pierwszego miejsca. Nie domaga się uznania, oklasków.”
„Nie obrażajmy się, kiedy nas nie zauważą… Nie mierzy się wartości czynów… liczbami, aplauzem i sukcesem.”
„Być osłem to znaczy stać przy drzwiach i być gotowym, być do dyspozycji.”
„Dać się odłożyć… a potem spokojnie wrócić na swoje miejsce, bez pretensji, bez żalu, bez potrzeby nagrody.”
Wiara w świecie wielu religii
Kaznodzieja odniósł się do realiów życia chrześcijan w Antwerpii:
„Na 100 spotkanych osób 10 może będzie wiedziało, co macie w ręku i dlaczego.”
„To jest całkiem inne środowisko niż w Polsce.”
Jednocześnie wskazał duchowy sens tej sytuacji:
„Ta nasza wiara może się oczyszczać… mniej oparta na tradycji, bardziej na osobistej decyzji.”
„Mniej triumfalna, ale bardziej prawdziwa.”
Cicha świętość codzienności
Na zakończenie padło wezwanie do prostoty i pokory:
„Może tego Pan oczekuje od nas – niewielkich rzeczy, niewielkiej świętości.”
„Chce, żebym pozwolił Mu usiąść na mnie i dał się poprowadzić.”
Wielkie dzieło ukryte przed światem
Kazanie kończy się mocnym przesłaniem duchowym:
„Nawet jeżeli nikt tego nie zauważy… ja zrobiłem coś wielkiego.”
„Wprowadziłem Chrystusa do Jerozolimy… do swojego domu, do swojego serca.”
„Ktoś z daleka… zada sobie pytanie: kim on jest? Dlaczego tak postępuje?”
Zobacz całe kazanie:
No Images.
Please upload images in images manager section. Click on Manage Images button on the right side of the gallery settings.
Słowa najważniejsze (SEO): Niedziela Palmowa kazanie, Wielki Tydzień refleksja, ks. Wiesław Block OFMCap, wjazd Jezusa do Jerozolimy, osioł w Ewangelii znaczenie, pokora chrześcijańska, życie wiary w Europie, Kościół katolicki Antwerpia, duchowość Wielkiego Tygodnia
