Natalia de Barbaro: Życzliwość do siebie jest potrzebna, żeby czynić dobro

Dopiero w momencie, kiedy się co najmniej polubimy, możemy przejść do zajmowania się światem – mówi „Tygodnikowi Powszechnemu” Natalia de Barbaro.

Na łamach „Tygodnika Powszechnego” o miłość i czułość Ewelina Burda pyta Natalię de Barbaro, psycholożkę i poetkę.

Miłość to dla de Barbaro „słowo-baza”. – Ale w tym, co piszę i mówię, nie chodzi tylko o miłość romantyczną, którą najczęściej przez to słowo rozumiemy. Miłość to w świecie taka siła, która ma wiele twarzy i której można różnie doświadczać – zaznacza.

WIĘŹ – łączymy w czasach chaosu

Więź.pl to pogłębiona publicystyka, oryginalne śledztwa dziennikarskie i nieoczywiste podcasty – wszystko za darmo! Tu znajdziesz lifestyle myślący, przestrzeń dialogu, personalistyczną wrażliwość i opcję na rzecz skrzywdzonych.

Czytam – WIĘŹ jestem. Czytam – więc wspieram

– Czy jest możliwe, iż jestem sobie nieżyczliwa, nie lubię siebie, nie kocham siebie, a rozdaję miłość? Wydaje mi się, iż to byłoby bardzo trudne. Pewien poziom życzliwości do siebie jest potrzebny, żeby czynić dobro – mówi.

Zdaniem autorki „Przejść” „dopiero w momencie, kiedy się co najmniej polubimy, to możemy przejść do zajmowania się światem. Ale kiedy człowiek jest w bólu, w lęku, granicznie wyczerpany, to nie ma siły, żeby dawać. Dla mnie miłość do siebie i miłość do świata to nie jest albo–albo. Jedno napędza drugie”.

Ważna okazuje się też umiejętność patrzenia. – Patrzysz na swój dzisiejszy dzień: możesz zrobić listę nieprzyjemnych sytuacji, ale możesz też poszukać rzeczy, które były w porządku – stwierdza Natalia de Barbaro.

– Chyba w tym wszystkim chodzi o to, iż jak mało czepiamy się siebie, to nie czepiamy się innych. Nie denerwują nas, łatwiej się dogadać. Puszcza ocena. I wtedy mogę zaoferować coś, co wydaje mi się największym prezentem, jaki można dać także drugiemu człowiekowi. Czyli to głębokie, prawdziwe „widzę cię”. Coś, co jest wielką tęsknotą wielu ludzi – czytamy.

DJ