Nasyć nas od rana swoją łaską, abyśmy przez wszystkie dni nasze mogli się radować i cieszyć. (Ps 90,14)
שַׂבְּעֵנוּ בַבֹּקֶר חַסְדֶּ֑ךָ וּֽנְרַנְּנָה וְנִשְׂמְחָה בְּכָל־יָמֵינוּ׃
ἐνεπλήσθημεν τὸ πρωὶ τοῦ ἐλέους σου καὶ ἠγαλλιασάμεθα καὶ εὐφράνθημεν ἐν πάσαις ταῖς ἡμέραις ἡμῶν.
Reple nos mane misericordia tua, et exsultabimus et delectabimur omnibus diebus nostris.
Hebrajski czasownik użyty w tym wersecie w swojej podstawowej formie oznacza „najeść się” lub „napić się do syta”. Niesie więc ze sobą ideę pełni, obfitości i całkowitego zaspokojenia.
Psalmista posługuje się jednak tzw. formą Piel, która nadaje czasownikowi znaczenie sprawcze. Dlatego należałoby go oddać jako: „nakarmić do syta”, „nasycić obficie”, „wypełnić po brzegi”.
W ten sposób modlitwa psalmisty nabiera jeszcze głębszego sensu. Prosi on Boga nie tylko o okazanie łaski, ale o takie jej udzielenie, które całkowicie wypełni jego życie. Boża łaska nie jest odmierzana skąpo – Pan obdarza hojnie, ponad miarę, napełniając człowieka swoim dobrem aż do pełni.







![Monika Kubiaczyk: gdy dorośniemy, potrafimy lepiej zrozumieć istotę Pierwszej Komunii [ROZMOWA]](https://misyjne.pl/wp-content/uploads/2026/06/Monika-Kubiaczyk-do-rozmowy-KB.jpg)








